~bวัตถุประสงค์~b ศึกษาประสิทธิผลของการใช้เครื่องดึงหลังกับการรักษาแบบไม่ผ่าตัดในผู้ป่วยที่มีอาการจากภาวะหมอนรองกระดูกเคลื่อนเฉียบพลัน ~bรูปแบบการวิจัย~b การทดลองทางคลินิกแบบสุ่มทดลองโดยมีกลุ่มเปรียบเทียบ ~bสถานที่ทำการวิจัย~b แผนกผู้ป่วยนอก ภาควิชาเวชศาสตร์ฟื้นฟู ~bวิธีการศึกษา~b ผู้เข้าร่วมวิจัยจำนวน 120 รายซึ่งมีอาการปวดหลังจากภาวะหมอนรองกระดูกเคลื่อนเฉียบพลันได้รับการสุ่มเป็น 2 กลุ่ม กลุ่มศึกษาเป็นกลุ่มที่ใช้เครื่องดึงหลังสำหรับรักษา กลุ่มควบคุมใช้เครื่องดึงหลังที่ไม่มีผลในการรักษา ผู้เข้าร่วมวิจัยทุกคนได้รับคำแนะนำเกี่ยวกับท่าทางและกิจกรรมที่เหมาะสมสำหรับอาการปวดหลังได้รับยาต้านการอักเสบ คำแนะนำการใช้กระเป๋าน้ำร้อนที่บ้าน และการบริหารหลังใช้แบบสอบถาม Oswestry ฉบับภาษาไทยเก็บข้อมูลผู้ป่วยครั้งแรก ผู้เข้าร่วมวิจัยได้รับการรักษาโดยใช้เครื่องดึงหลังครบ 4 สัปดาห์ ตอบแบบสอบถามเกี่ยวกับ Oswestryอีกครั้งหนึ่งรวมทั้งอาการปวดหลังโดยภาพรวม และความพึงพอใจต่อการรักษา ~bผลการศึกษา~b ผู้เข้าร่วมวิจัยมีกลุ่มละ 60 ราย ผู้เข้าร่วมวิจัยจำนวน 18 รายไม่มาติดตามการรักษาแบ่งเป็น 12 รายในกลุ่มควบคุมและ 6 รายในกลุ่มทดลอง ค่าเฉลี่ยของคะแนน Oswestry ที่เปลี่ยนแปลง (ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน) ในกลุ่มควบคุมเท่ากับ19.25(15.9) และในกลุ่มทดลองเท่ากับ 25.25(16.68) ซึ่งไม่มีความแตกต่างกันทางสถิติที่ p-value 0.067 และร้อยละ 95 ของช่วงความเชื่อมั่นของผลต่างเฉลี่ยเท่ากับ6.0(-0.42 - 12.43) ผู้เข้าร่วมวิจัยทั้ง 2 กลุ่มรู้สึกว่าอาการปวดหลังโดยภาพรวมดีขึ้น ร้อยละ 89 และ ร้อยละ 90 ของทั้ง 2 กลุ่มพึงพอใจกับการใช้เครื่องดึงหลัง ~bสรุปผลการศึกษา~b จากข้อมูลที่ได้จากการวิจัย ไม่สามารถแสดงให้เห็นประสิทธิผลของการใช้เครื่องดึงหลังในผู้ป่วยที่มีอาการจากภาวะหมอนรองกระดูกเคลื่อนเฉียบพลัน