งานวิจัยนี้เป็นการศึกษาระบบกำจัดน้ำเสียแบบก่อสร้างอยู่กับแหล่งกำเนิดด้วยกระบวนการซึมลงดินและการระเหยโดยใช้พืช โดยทำการศึกษาอัตราการซึมน้ำของดินอัตราการระเหยน้ำ อัตราการระเหยน้ำของพืช ความเหมาะสมในการใช้งานของระบบและเกณฑ์การออกแบบระบบกำจัดน้ำเสีย สถานที่ทดลองเป็นบ้านพักอาศัยในเขตแจ้งวัฒนะ กรุงเทพมหานคร โดยทำการทดลองประมาณ 4 เดือน ตั้งแต่เดือน ธันวาคม 2546 ถึงเดือน มีนาคม 2547 ในการทดลองได้ใช้น้ำเสียที่ผ่านการบำบัดจากบ่อเกรอะแล้วมาบำบัดในกระบะพลาสติกขนาดกว้าง 1.0 เมตรยาว 1.7 เมตร ลึก 0.6 เมตร จำนวน 2 อัน โดยปลูกต้นเข็มคลุมดินทุกๆ ระยะ10 ซม. X 10 ซม. ผลการศึกษาพบว่าอัตราการใช้น้ำประปาเท่ากับ 192 ลิตร/คน-วัน น้ำเสียที่ออกจากบ่อเกรอะจากบ้านพักอาศัยมีพีเอช 6.59 มก./ล., บีโอดี 181 มก./ล., ของแข็งแขวนลอย 64 มก./ล., ทีเคเอ็น 20 มก./ล., ไขมันและน้ำมัน 34 มก./ล. และซัลไฟด์3.4 มก./ล. ระบบ evapotranspiration system มีประสิทธิภาพในการกำจัดค่า บีโอดี,ของแข็งแขวนลอย, ทีเคเอ็น, ไขมันและน้ำมัน และซัลไฟด์เท่ากับร้อยละ 46, 77, 49,25 และ 53 ตามลำดับ โดยมีระดับน้ำใต้ดินอยู่ต่ำจากผิวดินประมาณ 0.5 เมตร อัตราการซึมน้ำของดินเท่ากับ 38 นาทีต่อเซนติเมตร อัตราการระเหยน้ำอยู่ในช่วง 1.5-3.6มิลลิเมตรต่อวัน อัตราการดูดซึมน้ำไปใช้ของต้นเข็มอยู่ในช่วง 2.7-3.4 มิลลิเมตรต่อวัน ค่า evapotranspiration rate ของระบบมีค่าประมาณ 5.1 มิลลิเมตรต่อวัน ทำให้ระบบ evapotranspiration system สามารถกำจัดน้ำเสียได้ประมาณ 6 ล./ตร.ม.-วัน ขนาดของพื้นที่ที่จะติดตั้งระบบ evapotranspiration system สำหรับนำไปใช้กับบ้านพักอาศัยขนาด 4 คน จะใช้พื้นที่ประมาณ 54 ตร.ม. บ้านพักอาศัยขนาด 6 คนจะใช้พื้นที่ประมาณ 80 ตร.ม. และบ้านพักอาศัยขนาด 8 คน จะใช้พื้นที่ประมาณ 107 ตร.ม.