เบอร์จินินเป็นสารซึ่งแยกได้จากพืชหลายชนิด นิยมใช้เป็นยาพื้นบ้านในหลายประเทศแถบเอเชีย การศึกษานี้มุ่งศึกษาผลของเบอร์จินินต่อเซลล์แกรนูลเพาะเลี้ยงจากสมองส่วนซีรีเบลลัมของหนูขาวและต่อการเกิดพิษจากกลูตาเมทต่อเซลล์ประสาทเพาะเลี้ยงดังกล่าวโดยใช้การอยู่รอดของเซลล์ การเกิดกระบวนการไลปิดเปอร์ออกซิเดชัน และการเปลี่ยนแปลงปริมาณกลูตาไทโอนเป็นตัวชี้วัด ทั้งนี้โดยใช้เซลล์ประสาทแกรนูลเพาะเลี้ยงอายุ 8 วันในการทดลองทุกอย่าง ในการศึกษาขั้นต้น เมื่อให้เบอร์จินินความเข้มข้นต่างๆ (10-100ไมโครโมลาร์) สัมผัสกับเซลล์ประสาทแกรนูลเพาะเลี้ยงในช่วงเวลาต่างกัน พบว่าการสัมผัสกับเบอร์จินินความเข้มข้น 100 ไมโครโมลาร์ นาน 48 ชั่วโมง มีผลลดการทำงานของไมโตคอนเดรีย การศึกษาผลของเบอร์จินินต่อการเกิดพิษจากกลูตาเมทต่อเซลล์ประสาทแกรนูลเพาะเลี้ยงจากสมองส่วนซีรีเบลลัมแบ่งเป็น 2 ส่วน โดยส่วนแรกเป็นการทดลองผลเมื่อให้สัมผัสกับเบอร์จินินความเข้มข้นต่างๆ (10-100 ไมโครโมลาร์) ก่อน นาน 48 ชั่วโมงจากนั้นจึงแทนด้วยกลูตาเมทความเข้มข้น 500 ไมโครโมลาร์ นาน 8 ชั่วโมงแก่เซลล์ประสาทแกรนูล ส่วนที่สองเป็นการให้สัมผัสกับเบอร์จินินความเข้มข้นต่างๆ (10-100 ไมโครโมลาร์)และกลูตาเมท 500 ไมโครโมลาร์พร้อมกันนาน 8 ชั่วโมง ผลจากการทดลองแสดงให้เห็นว่าทั้งการสัมผัสกับเบอร์จินินก่อนและพร้อมกับกลูตาเมทไม่มีผลป้องกันพิษต่อเซลล์ประสาทแกรนูลเพาะเลี้ยงจากกลูตาเมท ในทางตรงข้ามเบอร์จินินกลับแสดงแนวโน้มว่ามีผลเสริมความเป็นพิษต่อเซลล์ของกลูตาเมทโดยเพิ่มผลกดการทำงานของไมโตคอนเดรีย (แม้ว่าผลดังกล่าวจะไม่มีนัยสำคัญทางสถิติก็ตาม) เบอร์จินินไม่เปลี่ยนแปลงระดับการเกิดไลปิดเปอร์ออกซิเดชั่นและอาจมีผลฟื้นฟูระดับของกลูตาไทโอนที่ลดลงจากกลูตาเมทได้บ้าง (แม้จะไม่มีนัยสำคัญทางสถิติก็ตาม) ทั้งในการทดลองที่ให้สัมผัสเบอร์จินินก่อนและสัมผัสพร้อมกับกลูตาเมท โดยสรุปผลการทดลองแสดงให้เห็นว่าเบอร์จินินในความเข้มข้นสูงมีผลโดยตรงลดการทำงานของไมโตคอนเดรียในเซลล์ประสาทแกรนูลเพาะเลี้ยงจากสมองส่วนซีรีเบลลัมและในความเข้มข้นต่ำไม่แสดงผลที่เป็นประโยชน์ต่อเซลล์ประสาทแกรนูลเพาะเลี้ยงจากสมองส่วนซีรีเบลลัมที่เกิดพิษจากกลูตาเมท เป็นที่น่าสังเกตว่าเบอร์จินินมีแนวโน้มเกิดผลเสริมความเป็นพิษของกลูตาเมท ซึ่งผลไม่พึงประสงค์ที่อาจเป็นไปได้ดังกล่าวของเบอร์จินินและกลไกการออกฤทธิ์ต่อเซลล์ประสาทเพาะเลี้ยงยังไม่เป็นที่ทราบชัดในขณะนี้