งานวิจัยนี้เกี่ยวข้องกับการศึกษาวิธีการเตรียมตัวอย่างที่เหมาะสมสำหรับการวิเคราะห์เชิงปริมาณ (Quantitative Analysis) การศึกษาผลของการแยกเฟส(phase separation) และการทำนายสัดส่วนของการผสมของพอลิเมอร์ผสมที่ไม่ทราบความเข้มข้นระหว่างโคพอลิเมอร์ของสไตรีนและอะคริโลไนไตรล์ (SAN) และพอลิเมทิลเมทาคริเลต(PMMA) ที่อัตราส่วนโดยน้ำหนักของ SAN เท่ากับ 30, 40, 50, 60, 70, 80, 90%โดยเครื่องฟูเรียร์ ทรานสฟอร์มอินฟราเรดสเปคโตรมิเตอร์ (FTIR) พอลิเมอร์ผสมของSAN และ PMMA ถูกเตรียมโดยวิธีหลอมเหลวด้วยความร้อน (melt Mixing) ในส่วนของการศึกษาวิธีการเตรียมตัวอย่างที่เหมาะสมสำหรับการวิเคราะห์เชิงปริมาณโดยใช้ FTIR พบว่าการเตรียมตัวอย่างเป็นแผ่นฟิล์มเป็นวิธีที่เหมาะสมที่สุด เนื่องจากไม่มีปัญหาด้านการกระจายตัวของตัวอย่าง และ การดูดซับน้ำในอากาศ ในส่วนของการศึกษาผลของการแยกเฟสของพอลิเมอร์ผสมของ SAN และ PMMA พบว่าอินฟราเรดสเปคตรา ของพอลิเมอร์ผสมของ SAN และ PMMA ที่เป็นเนื้อเดียวกัน (Miscible)และที่เกิดการแยกเฟส (phase separation) พบว่าพีคคาร์บอนิล (Carbonyl Peak) ของPMMA ที่เลขคลื่น (Wavenumber) 1732 cm('-1) ของพอลิเมอร์ผสมที่เป็นเนื้อเดียวกันและที่เกิดการแยกเฟส ประกอบขึ้นจากห้าพีคย่อยที่เลขคลื่น 1720, 1726, 1732, 1738 และ1747 cm('-1) ตามลำดับที่ทุกอัตราส่วนการผสม และเมื่อเปรียบเทียบอัตราส่วนของพื้นที่ใต้พีคย่อยแต่ละพีคต่อพื้นที่ใต้พีคของอะคริโลไนไตรล์ (Acrylonitrile) พบว่าอัตราส่วนของพื้นที่ใต้ของพีคย่อยที่เลขคลื่น 1720, 1726, และ 1738 cm('-1) ต่อพื้นที่ใต้ของพีคอะคริโลไนไตรล์ มีแนวโน้มเดียวกัน คืออัตราส่วนของพื้นที่ใต้ของพีคย่อย ต่อพื้นที่ใต้ของพีคอะคริโลไนไตรล์ ระหว่างพอลิเมอร์ผสมที่เป็นเนื้อเดียวกัน มีค่ามากกว่าอัตราส่วนของพอลิเมอร์ที่เกิดการแยกเฟส และพบว่าอัตราส่วนของพื้นที่ใต้ของพีคย่อยต่อพื้นที่ใต้ของพีคอะคริโลไนไตรล์นั้น แปรตามปริมาณของ PMMA ในพอลิเมอร์ผสมยิ่งปริมาณ PMMA มากอัตราส่วนจะมากตาม ในส่วนของการทำนายอัตราส่วนการผสมของพอลิเมอร์ผสมที่ไม่ทราบความเข้มข้นระหว่าง SAN และ PMMA เราสามารถทำนายได้จากการสร้างกราพมาตรฐานระหว่างอัตราส่วนของพื้นที่ใต้พีคคาร์บอนิลต่อพื้นที่ใต้พีคของพีคของหมู่แทนที่ของ SAN ที่เลขคลื่น702 cm('-1) กับอัตราส่วนโดยน้ำหนักของ SAN ในพอลิเมอร์ผสม