วิทยานิพนธ์ฉบับนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาปัจจัยที่มีผลต่อการพ่นสีของอุปกรณ์หัวพ่นสีแบบระฆัง แนวทางในการวิจัยเริ่มต้นจากการศึกษาสภาพการทำงานของปืนพ่นสีอัตโนมัติแบบระฆัง คุณสมบัติของสี และการตรวจสอบคุณภาพของฟิล์มสีที่ใช้ในโรงงานพ่นสีรถยนต์ แล้วนำเอาข้อมูลเหล่านี้มาศึกษาถึงผลกระทบของคุณภาพฟิล์มสีเมื่ออุปกรณ์ชำรุด ต่อจากนั้นก็จะนำข้อมูลดังกล่าวมาหาสาเหตุของการชำรุดแบบต่าง ๆ และอาศัยแผนภูมิก้างปลาเป็นเครื่องมือช่วยในการวิเคราะห์ สุดท้ายจึงทำการวิเคราะห์และกำหนดปัจจัยที่เกี่ยวข้อง เพื่อทำการทดลองโดยวิธีการออกแบบเชิงแฟคทอเรียลเพื่อหาระดับความสัมพันธ์ของแต่ละปัจจัยที่มีผลต่อการพ่นสีของหัวพ่นสี หลังจากการดำเนินการศึกษาพบปัจจัยที่มีผลต่อคุณภาพการพ่นสีของหัวพ่นสีแล้วจึงทำการกำหนดมาตรฐานในการดำเนินการปรับปรุงหัวพ่นสีที่ชำรุด โดยกำหนดขั้นตอนในการทำความสะอาด การขึ้นรูปด้วยเครื่องมือกล และการทดสอบเพื่อยืนยันประสิทธิภาพในการใช้งานของหัวพ่นสี จากนั้น จึงทำการตรวจสอบคุณภาพในการพ่นสีของหัวพ่นสีที่ปรับปรุงขึ้นพบว่าค่าเฉลี่ยจุดบกพร่องของฟิล์มสีต่อรถยนต์ 1 คันในการพ่นสีก่อนและหลังการปรับปรุงมีค่าใกล้เคียงกันคืออยู่ที่ระดับ 0.77 และ 0.69 ตามลำดับ และค่าความราบเรียบสีก็อยู่ในค่ามาตรฐานคือ มากกว่า 0.6 ซึ่งค่าเฉลี่ยที่วัดได้อยู่ที่ 0.83 สุดท้ายคือการใช้ Failure Mode and effect Analysis (FMEA) ช่วยในการลดปัญหาการชำรุดของหัวพ่นสี และให้ยึดถือเป็นแนวทางในการปฏิบัติงานต่อไป