เมื่อบุคคลรวมตัวกันและจัดตั้งองค์กรธุรกิจในรูปแบบบริษัทมหาชน อันมีวัตถุประสงค์ในการแบ่งปันกำไร ส่งผลให้ผู้ลงทุนดังกล่าวตกอยู่ในฐานะผู้ถือหุ้น อันถือเป็นเจ้าของกิจการไม่ว่าผู้ลงทุนดังกล่าวจะเข้ามาถือหุ้น ด้วยจุดประสงค์การเก็งกำไรจากการขายหุ้นหรือการได้รับผลประโยชน์ในลักษณะเงินปันผลก็ตาม ผู้ลงทุนดังกล่าวก็อยู่ในฐานะผู้ถือหุ้นที่มีสิทธิตามที่กฏหมายกำหนด รวมทั้งเป็นบุคคลที่กฏหมายต้องคุ้มครอง วิทยานิพนธ์ฉบับนี้ได้แบ่งการคุ้มครองที่ผู้ถือหุ้นได้รับออกเป็น 3 ประการ คือ 1. การคุ้มครองสิทธิตามกฏหมายที่มีอยู่ในปัจจุบัน 2. การคุ้มครองตามพื้นฐานแห่งสิทธิของผู้ถือหุ้น และ 3. การคุ้มครองตามโครงสร้างความสัมพันธ์ระหว่างกรรมการและผู้ถือหุ้นตามกฏหมายบริษัท จากการวิจัยการคุ้มครองทั้ง 3 ประการพบว่า ตามกฏหมายที่มีอยู่ผู้ถือหุ้นได้รับการคุ้มครองค่อนข้างมากและเพียงพอแล้วในเรื่องต่างๆ เช่น การจัดการบริหารบริษัท การออกเสียงลงคะแนน เป็นต้นรวมทั้งบทบัญญัติของกฏหมายที่กำหนดให้กรรมการบริษัทบริหารงานด้วยความซื่อสัตย์สุจริตและความระมัดระวัง แต่นอกจากกฏหมายที่มีอยู่แล้ว ปัจจุบันยังมีการนำหลักการกำกับดูแลกิจการที่ดี ซึ่งมีบทบาทเป็นเพียงกฏหรือแนวปฏิบัติมาใช้เพื่อให้เกิดประสิทธิภาพในการบริหารงานมากยิ่งขึ้นด้วย และเนื่องจากวิวัฒนาการของบริษัทในประเทศไทยพัฒนามาจากรูปแบบของบริษัทครอบครัวซึ่งต่างจากบริษัทในต่างประเทศที่มีการกระจายหุ้นอย่างชัดเจนทำให้ไม่มีปัญหาในเรื่องการเป็นผู้ถือหุ้นข้างมาก และผู้ถือหุ้นข้างน้อยดังเช่นที่ปรากฏในกฏหมายไทย ดังนั้น นอกเหนือไปจากข้อเสนอแนะที่ให้การปฏิบัติตามกฏหมายที่มีอยู่มีสภาพบังคับอย่างแท้จริงและเสนอแนวทางการปรับปรุงแก้ไขบทบัญญัติในบางเรื่องให้เอื้อต่อการคุ้มครองผู้ถือหุ้นข้างน้อยมากยิ่งขึ้นแล้ว การกระจายหุ้นอย่างแท้จริงในบริษัทมหาชนยังมีผลทำให้ผู้ถือหุ้นข้างน้อยได้รับการคุ้มครองมากขึ้นไปอีกประการหนึ่งด้วย