~bที่มาและเหตุผล~b เนื่องจากผู้ป่วยไตวายระยะสุดท้ายที่ได้รับการรักษาด้วยการล้างช่องท้องอย่างถาวรจะเกิด carbonyl stress ทำให้มีการสะสมของสาร RCOsและ AGEs มีผลให้ประสิทธิภาพในการขนส่งสารและน้ำของเยื่อบุช่องท้องผิดปกติไปทำให้ผู้ป่วยมีอัตราการเจ็บป่วยและอัตราการตายที่สูงขึ้น ดังนั้นจึงได้มีการศึกษาเพื่อยับยั้งการเกิด RCOs และ AGEs หลายวิธี โดยพบว่าวิตามินอีซึ่งเป็น antioxidantที่มีผลข้างเคียงน้อยสามารถลดภาวะ carbonyl stress ในผู้ป่วยไตวายระยะทุดท้ายที่ได้รับการรักษาโดยการฟอกเลือดแต่ยังไม่มีการศึกษาในผู้ป่วย CAPD จึงเป็นที่มาของการศึกษานี้ ~bวัตถุประสงค์~b เพื่อศึกษาเปรียบเทียบระดับ RCOs ใน พลาสมา, RCOs ในน้ำยาdialysate, ประสิทธิภาพในการขนส่งสาร และน้ำผ่านเยื่อบุช่องท้อง, การสูญเสียอัลบูมินในน้ำยา dialysate ในผู้ป่วยไตวายระยะสุดท้ายที่ได้รับการรักษาด้วยการล้างช่องท้องอย่างถาวรในโรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์ก่อนและหลังการบริหารวิตามินอีทางปาก ~bตัวอย่างและวิธีการศึกษา~b การศึกษานี้เป็นการวิจัยแบบทดลองในผู้ป่วยไตวายระยะสุดท้ายที่ได้รับการรักษาด้วยการล้างช่องท้องอย่างถาวรทั้งสิ้นจำสวน 16 รายโดยผู้ป่วยทุกรายจะรับประทานวิตามินอี ขนาด 800 ยูนิต/วัน นาน 3 เดือน ทำการทดสอบmodified PET หาระดับ RCOs ในพลาสมา, RCOs ในน้ำยา dialysate และอัลบูมินในน้ำยาdialysate ก่อนรับประทานวิตามินอี, หลังรับประทานวิตามินอีนาน 1.5, 3 เดือน และหลังหยุดรับประทานวิตามินอีนาน 1.5 เดือน ~bผลการศึกษา~b การบริหารวิตามินอีทางปากในผู้ป่วยไตวายระยะสุดท้ายที่ได้รับการรัษาด้วยการล้างช่องท้องอย่างถาวรมีผลข้างเคียงน้อย และไม่มีผลต่อการขนส่งสารผ่านเยื้อบุช่องท้อง การสูญเสียอัลบูมินในน้ำยา dialysate, ปริมาณ net ulrafiltration,ระดับ RCOs ในพลาสมา และในน้ำยา dialysate ~bสรุป~b การบริหารวิตามินอีทางปากไม่สามารถเปลี่ยนแปลงการขนส่งของสารและน้ำผ่านเยื่อบุช่องท้องและไม่มีผลในการลด carbonyl stress ในผู้ป่วยไตวายระยะสุดท้ายที่ได้รับการรักษาด้วยการล้างช่องท้องอย่างถาวร ซึ่งอาจเกิดจากปริมาณวิตามินอีที่ต่ำเกินไป, ระยะเวลาในการให้วิตามินอีสั้นเกินไป หรือวิธีการให้วิตามินอีที่ไม่เหมาะสม