~uความสำคัญของปัญหา~u โรคกลากที่เท้า (Tinea pedis) เป็นโรคกลากที่พบได้บ่อยที่สุดและมักเป็นเรื้อรัง การรักษาขึ้นอยู่กับชนิดของเชื้อก่อโรค จึงมีความสำคัญในการเพาะเลี้ยงแยกเชื้อเพื่อเป็นแนวทางในการรักษาและพยากรณ์โรค โดยทั้งนี้ในประเทศไทยยังไม่มีผู้ใดทำการศึกษาถึงเชื้อราที่เป็นสาเหตุของโรคกลากที่เท้ามาก่อน ~uวัตถุประสงค์~u เพื่อศึกษาหาความชุกและชนิดของเชื้อราที่เป็นสาเหตุของโรคกลากที่เท้าในคลินิกผู้ป่วยนอกหน่วยโรคผิวหนังโรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์ ~uวิธีดำเนินการ~u ได้ทำการศึกษาเชิงพรรณนา โดยผู้ป่วยที่มีรอยโรคเข้าได้กับโรคกลากที่เท้าหรือสงสัยว่าเป็นโรคกลากที่เท้า จะได้รับการตรวจโดยขูดขุยจากบริเวณที่เป็นรอยโรคตรวจด้วยน้ำยา 10%KOH และตรวจหาสายราด้วยกล้องจุลทรรศน์ หากมีการตรวจพบสายราจะทำการเพาะเลี้ยงเชื้อที่ 25-30(+,ฐ)c เป็นเวลา 4 สัปดาห์ โดยจะทำการเพาะเลี้ยงเชื้อทั้งสิ้น 2 ครั้งเพื่อป้องกันการขึ้นของเชื้อราจากเชื้อปนเปื้อนโดยข้อมูลผู้ป่วยและปัจจัยเสี่ยงจะถูกเก็บรวบรวมจากการกรอกแบบสอบถาม ~uผลการศึกษา~u พบความชุกของเชื้อก่อโรค ของโรคกลากที่เท้าในคลินิกผู้ป่วยนอกหน่วยโรคผิวหนัง โรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์ ผู้ป่วย 89 จาก 103 คน สามารถเพาะเชื้อได้คิดเป็น 86.41% แยกเป็นเชื้อ ~iT.mentagrophyte~i 51.46%, ~iT.rubrum~i 21.36%,~iCandida sp.~i 7.77%, ~iHendersonular sp.~i 3.88% เชื้ออื่น ๆ 1.94%พบความสัมพันธ์ระหว่างเชื้อที่เพาะขึ้นกับอาการแสดงทางคลินิก ช่วงอายุ เพศ อาชีพและกิจกรรมที่ทำให้เท้าอับชื้น ~uสรุป~u พบว่าการสวมรองเท้าหุ้มส้นและภาวะที่ทำให้เกิดความอับชื้นที่เท้ามีผลต่อการเกิดโรคกลากที่เท้า เป็นข้อบ่งชี้ว่าควรให้ความสนใจในการพยากรณ์โรคในกลุ่มเสี่ยงรวมทั้งการป้องกันการเกิดโรคกลากที่เท้าและผลข้างเคียงที่ตามมาจากการเป็นโรคกลากที่เท้า