สาหร่ายช่อพริกไทย ~iCaulerpa lentillifera~i เป็นสาหร่ายสีเขียวที่นิยมใช้ในบ่อบำบัดน้ำสำหรับการเลี้ยงกุ้งกุลาดำ งานวิจัยนี้เป็นการศึกษาผลของปัจจัยทางกายภาพ ได้แก่ คาร์บอนไดออกไซด์ ความเค็มของน้ำ และความเข้มแสง ต่อประสิทธิภาพการสังเคราะห์แสงและอัตราการนำสารอาหารแอมโมเนียมไนเตรท และฟอสเฟส เข้าสู่เซลล์ของสาหร่าย รวมทั้งการประเมินประสิทธิภาพของสาหร่ายในการควบคุมคุณภาพน้ำในถังเลี้ยงปลานิล ผลการศึกษาพบว่าการเป่าอากาศที่ผสมด้วยคาร์บอนไดออกไซด์ร้อยละ 1 ลงในตู้ทดลองเลี้ยงสาหร่าย ไม่ได้ช่วยให้สาหร่ายสามารถนำสารอาหารเข้าสู่เซลล์ได้เร็วขึ้นแต่กลับจะทำให้เกิดการบลูมของไดอะตอมที่มักพบติดอยู่บนผิวของสาหร่ายตามธรรมชาติขึ้นมาแทนซึ่งไม่เป็นผลดีต่อระบบบำบัดด้วยสาหร่าย การเปลี่ยนแปลงความเค็มอย่างฉับพลันจาก 30 ppt เป็น 40 ถึง 60 ppt จะส่งผลให้ประสิทธิภาพการสังเคราะห์ด้วยแสงลดลง ในขณะที่การเปลี่ยนแปลงความเค็มจาก 30 ppt จนถึง 10 ppt ไม่มีผลกระทบมากนักแต่สาหร่ายจะสูญเสียความสามารถในการสังเคราะห์ด้วยแสงอย่างรวดเร็วเมื่อเปลี่ยนความเค็มจาก 10 ppt เป็น 0 ppt การเลี้ยงสาหร่ายในถังที่ได้รับแสงแดดโดยตรงจะทำให้เกิดการยับยั้งการสังเคราะห์ด้วยแสงเนื่องจากได้รับแสงที่มีความเข้มสูงเกินไป(photoinhibition) โดยสาหร่ายที่ได้รับการพรางแสงร้อยละ 80 ด้วยผ้าพลาสติกจะยังคงสภาพเซลล์ที่ดีโดยมีค่าประสิทธิภาพการส่งถ่ายอิเลคตรอนในกระบวนการสังเคราะห์ด้วยแสง(Fv/Fm) ประมาณ 0.7 ในขณะที่สาหร่ายที่ได้รับแสงแดดโดยตรงจะมีค่า Fv/Fm ลดลงต่ำกว่า0.5 สำหรับการประเมินประสิทธิภาพของสาหร่ายช่อพริกไทยในการควบคุมคุณภาพน้ำของถังเลี้ยงปลานิล พบว่าสาหร่ายสามารถกำจัดไนโตรเจนออกจากน้ำได้อย่างมีประสิทธิภาพ เมื่ออยู่ในสภาพแวดล้อมที่ได้รับแสงอย่างเหมาะสม (ได้รับแสงไม่เกิน 250 (+,m)molphoton/m('2)/s) โดยสามารถกำจัดไนโตรเจนออกจากระบบเลี้ยงปลาได้ประมาณร้อยละ 25ทำให้น้ำมีคุณภาพดี ปริมาณแอมโมเนียต่ำ และไม่มีการสะสมของไนไตรท์ ไนเตรท และฟอสเฟต