ได้ทำการแยกคู่อิแนนทิโอเมอร์ของเอสเทอร์ด้วยแก๊สโครมาโทกราฟีที่มีอนุพันธ์ของเบตาไซโคลเดกซ์ทรินชนิด เฮปตะคิส(2,3-ได-~iO~i-เมทิล-6-~iO~i-เทอร์ท-บิวทิลไดเมทิลไซลิล) ไซโคลมอลโตเฮปตะโอส (หรือ BSiAc) และ เฮปตะคิส(2,3-ได-~iO~i-อะเซทิล-6-~iO~i-เทอร์ท-บิวทิล ไดเมทิล ไซลิล)ไซโคลมอลโตเฮปตะโอส (หรือ BSiAc) เป็นเฟสคงที่ โดยได้ทำการศึกษาผลของชนิดและตำแหน่งของหมู่แทนที่ และความยาวของสายโซ่คาร์บอนบนอนุพันธ์ของเอสเทอร์ที่มีต่อค่ารีเทนชันและค่าการคัดเลือกจำเพาะของอิแนนทิโอเมอร์ นอกจากนี้ยังได้คำนวณค่าทางเทอร์โมไดนามิกส์ เพื่ออธิบายถึงแรงกระทำระหว่างอิแนนทิโอเมอร์กับเฟสคงที่และค่าการคัดเลือกจำเพาะสำหรับคู่อิแนนทิโอเมอร์ของเอสเทอร์ที่นำมาศึกษา อิแนนทิโอเมอร์ของเอสเทอร์ทุกตัวสามารถแยกได้ด้วยเฟสคงที่ชนิดใดชนิดหนึ่งหรือทั้งสองชนิด โดยที่เฟสคงที่ชนิด BSiAc มีการคัดเลือกจำเพาะกับสารส่วนใหญ่ดีกว่าเฟสคงที่ชนิด BSiMe ผลที่ได้จากการแยกทางโครมาโทกราฟีและข้อมูลทางเทอร์โมไดนามิกส์แสดงให้เห็นว่าโครงสร้างของเอสเทอร์มีความสำคัญต่อการแยกด้วยเฟสคงที่ทั้งสองชนิดนี้โดยส่วนใหญ่เมื่อความยาวของสายโซ่คาร์บอนเพิ่มขึ้น แรงกระทำระหว่างสารกับเฟสคงที่ทั้งสองชนิดเพิ่มขึ้น แต่ค่าการคัดเลือกจำเพาะกลับลดลง เมื่อเปลี่ยนตำแหน่งของหมู่แทนที่หรือตำแหน่งของไครัลทำให้แรงกระทำและค่าการคัดเลือกจำเพาะเปลี่ยนไป นอกจากนี้ความแรงและจำนวนของแรงกระทำรวมถึงการแยกของอิแนนทิโอเมอร์บนเฟสสองชนิดนี้ยังขึ้นอยู่กับชนิดของหมู่แทนที่บนเอสเทอร์ เช่น ขนาดและความมีขั้วของหมู่แทนที่