~bวัตถุประสงค์~b เพื่อเปรียบเทียบการทำงานซีสโตลิกของหัวใจห้องล่างซ้ายในผู้ป่วยโรคไข้เลือดออกเดงกิวในระยะวิกฤติและหลังจากระยะฟื้นโรค โดยการวัดค่า ejection fraction และ velocity ofcircumferential fiber shortening / end systolic wallstress relationship (VCFC/ESS) Z-score จากคลื่นเสียงสะท้อนหัวใจ ~bรูปแบบการวิจัย~b การวิจัยเชิงวิเคราะห์ ณ จุดเวลาใดเวลาหนึ่ง(Cross-sectional analytic study) ~bสถานที่ศึกษา~b ภาควิชากุมารเวชศาสตร์ โรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์ ~bประชากร~b ผู้ป่วยเด็กอายุต่ำกว่า 15 ปี ซึ่งติดเชื้อไวรัสเดงกิวโดยได้รับการยืนยันทางน้ำเหลืองวิทยา และมีอาการทางคลินิกของ denguehemorrhagic fever (DHF) ขณะเข้ารับการรักษาเป็นผู้ป่วยในของโรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์ ตั้งแต่ 1 เมษายน 2543 ถึง 31 มีนาคม 2544 ~bวิธีการศึกษา~b ผู้ป่วยที่ทำการศึกษาจะได้รับการซักประวัติตรวจร่างกาย เก็บตัวอย่างเลือดเพื่อการวินิจฉัย ทางน้ำเหลืองวิทยาตรวจคลื่นเสียงสะท้อนหัวใจในระยะวิกฤติ ระยะพักฟื้น และเมื่อติดตามอาการเป็นเวลา 2-3 สัปดาห์ โดยเก็บข้อมูลเกี่ยวกับ ejection fraction (EF),velocity of circumferential fiber shortening/ end systolicwall stress relationship (VCFC/ESS) Z -score และเปรียบเทียบค่าเหล่านี้ในระหว่างระยะ วิกฤติกับหลังจากระยะฟื้นโรค โดยใช้การทดสอบpaired t ค่า p< 0.05 ถือว่ามีนัยสำคัญทางสถิติ ~bผลการศึกษา~b ผู้ป่วยโรคไข้เลือดออกเดงกิวที่ได้รับการยืนยันทางน้ำเหลืองวิทยาจำนวน 18 ราย เพศชาย 10 คน เพศหญิง 8 คน อายุเฉลี่ย 11.3 ปี พบว่าค่า ejectionfraction ลดลงอย่างมีนัยสำคัญในระยะวิกฤติ ของโรค (56.1(+,ฑ) 8.3% เทียบกับ63.2 (+,ฑ) 4.5%, p < 0.001) ค่า VCFC/ESS Z-score ลดลงอย่างมีนัยสำคัญในระยะวิกฤติของโรค (ค่า Z-score ในผู้ป่วยกลุ่มช็อก (EF = 56.0 (+,ฑ) 5.4%,VCFC = -1.0 (+,ฑ) 0.1, n = 7) และไม่ช็อก (EF = 56.4 (+,ฑ) 0.1% ,VCFC = -1.2 (+,ฑ) 3.9, n = 11) ไม่มีความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ~bผลสรุป~b การศึกษาผู้ป่วยในระยะวิกฤติของโรคไข้เลือดออกเดงกิวพบว่าการทำงานซีสโตลิกของหัวใจ ห้องล่างซ้ายลดลงอย่างมีนัยสำคัญและเมื่อเปรียบเทียบระหว่างกลุ่มช็อกกับไม่ช็อก พบมีค่าเฉลี่ยของการทำงานซีสโตลิกของหัวใจห้องล่างซ้ายไม่แตกต่างกันสาเหตุของความผิดปกตินี้ยังคงต้องได้รับการศึกษา ค้นคว้าต่อไป