วิทยานิพนธ์ฉบับนี้ เกิดแรงผลักดันวิกฤตการณ์ทางเศรษฐกิจที่เกิดขึ้น ในภูมิภาคอาเซียน ซึ่งกลุ่มประเทศอาเซียนเกิดวิกฤตการณ์ทางการเงินขึ้นนับ ตั้งแต่ช่วงไตรมาสที่สองของปี 1997 วิกฤตการณ์ดังกล่าวแสดงให้เห็นถึงความ ไม่มีประสิทธิภาพของระบบอัตราแลกเปลี่ยนแบบยึดหยุ่นที่จะมีค่าอ่อนตัวลงเกิน ความเป็นจริง และส่งผลต่อเนื่องไปยังธุรกิจต่างๆ จนทำให้เกิดเศรษฐกิจตกต่ำ ดังนั้นกลุ่มประเทศอาเซียนจึงจำเป็นต้องสร้างกรอบทางการเงินที่มีความเข้มแข็ง กว่าเดิม ซึ่งนายกรัฐมนตรีของมาเลเซียได้เสนอให้มีการใช้เงินสกุลร่วมในกลุ่ม ประเทศอาเซียน ในการวิเคราะห์ความเป็นไปได้ในการใช้เงินตราสกุลเดียวกันของกลุ่ม ประเทศอาเซียนจะแบ่งออกเป็นการศึกษาเงื่อนไขตามทฤษฎีอาณาเขตทางการเงิน ที่เหมาะสม และการศึกษาลักษณะของช็อค (shock) ที่เกิดขึ้นในภูมิภาคอาเซียน โดยนำข้อมูลจากรายงานทางการเงินระหว่างประเทศของประเทศอาเซียน 5 ประเทศ คือ มาเลเซีย อินโดนีเซีย ฟิลิปปินส์ สิงคโปร์ และไทย ในช่วงปี 1990 ถึง 1999 มาศึกษา ผลการศึกษาตามเงื่อนไขของทฤษฎีอาณาเขตทางการเงินที่เหมาะสมพบว่า กลุ่มประเทศอาเซียนมีปัจจัยเสริมจากระดับการกระจายของสินค้าที่สูง แต่ยังมีอุปสรรค ในการกีดกันการเคลื่อนย้ายแรงงาน ระดับการเปิดประเทศที่ต่ำอยู่ และความแตกต่าง ในอัตราเงินเฟ้อ สำหรับการศึกษาลักษณะของช็อคนั้นพบว่า กลุ่มประเทศอาเซียนและ กลุ่มประเทศยุโรปประกอบด้วยช็อคถาวร (permanent shock) เหมือนกันแต่ช็อค ถาวรของกลุ่มประเทศอาเซียนมีความสมมาตรมากกว่า โดยสรุปแล้ว กลุ่มประเทศอาเซียนมีความเป็นไปได้ที่จะเข้าร่วมใช้เงิน ตราสกุลเดียวกัน โดยมีปัจจัยเสริมจากความหลากหลายในการผลิตและลักษณะของ shock อย่างไรก็ตาม กลุ่มประเทศอาเซียนยังคงมีปัญหาจากความแตกต่างในอัตรา เงินเฟ้อ รวมถึงระดับการเคลื่อนย้ายแรงงานและการเปิดประเทศที่ยังคงต่ำอยู่