การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อประเมินโครงการให้ความรู้แก่ผู้ป่วยนอกโรคหืดโดยเภสัชกร และเพื่อพิจารณาว่าบริการให้ความรู้ดังกล่าวมีส่วนช่วยเพิ่มผลลัพธ์ของการรักษาแก่ผู้ป่วยอย่างไรระหว่างวันที่ 13 ตุลาคม 2542 ถึง 15 มิถุนายน 2543 ที่โรงพยาบาลอ่างทองมีผู้ป่วยผู้ใหญ่จำนวน 49 ราย ซึ่งเป็นโรคหืดที่มีความรุนแรงระดับปานกลางถึงมาก โดยจำแนกตามผลการวัดสมรรถภาพการทำงานของปอด และความรุนแรงของอาการ ได้เข้าร่วมโครงการผู้ป่วยถูกแบ่งเป็น 2 กลุ่ม, กลุ่มควบคุม 24 ราย และกลุ่มทดลอง 25 รายผู้ป่วยกลุ่มทดลองได้รับการสอนเกี่ยวกับโรคหืดยาที่ใช้และเทคนิคการใช้เครื่องวัดความเร็วลม หายใจออก ผู้ป่วยควบคุมได้รับคำแนะนำการใช้ยาตามปกติผู้ป่วยทั้งสองกลุ่มจะพบกับเภสัชกรทุกเดือนเป็น เวลา 3 เดือน ผลการศึกษาพบว่าภายหลังจากการให้บริการ 3 เดือน ผู้ป่วยกลุ่มทดลองมีความรู้เกี่ยวกั บโรคหืดและการดูแลตนเองดีขึ้นอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p < 0.05) เมื่อเทียบกับกลุ่มควบคุม ผู้ป่วยทั้งสองกลุ่มมีความรู้เกี่ยวกับยาที่ได้รับและวิธีการใช้ยาอย่างถูกต้องเพิ่มขึ้น หลังจากการให้ความรู้ผู้ป่วยกลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุมสามารถใช้ยาสูดพ่นได้อย่างถูกต้องร้อยละ 96 และ 54.2 ตามลำดับ(p < 0.05) ผลลัพธ์ด้านคลินิกประเมินจากการเปลี่ยนแปลงค่าความเร็วสูงสุดของลมหายใจออกผู้ป่วยกลุ่มทดลองมีค่าความเร็วสูงสุดของลมหายใจออกดีขึ้นอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p < 0.05) ผลลัพธ์ด้านความเป็นมนุษย์ประเมินจากแบบสอบถามคุณภาพชีวิตสำหรับผู้ป่วยโรคหืดผู้ป่วยทั้งสองกลุ่มมีผลลัพธ์หัวข้อกิจกรรม อาการ อารมณ์ และรวมทั้งหมดดีขึ้นอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p < 0.05) แต่ผู้ป่วยกลุ่มทดลองดีขึ้นมากกว่า ผลการศึกษาในครั้งนี้ สรุปได้ว่า โครงการให้ความรู้แก่ผู้ป่วยนอกโรคหืดโดยเภสัชกรสามารถช่วยให้ผู้ป่วยมีความรู้และสามารถดูแลตนเองเกี่ยวกับโรคหืด รวมทั้งผลลัพธ์ทางด้านคลินิกและด้านความเป็นมนุษย์ ของเขาดีขึ้น