วิทยานิพนธ์นี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความหมายของประโยคที่มีคำ ~uทำไม~uอยู่ในตำแหน่งต้นประโยคและท้ายประโยค ทั้งในด้านอรรถศาสตร์และวัจนปฏิบัติศาสตร์รวมถึงวิเคราะห์ความสัมพันธ์ระหว่างความหมายกับตำแหน่งของคำดังกล่าว ผลการศึกษาในเชิงอรรถศาสตร์ พบว่า ประโยคที่มีคำ ~b~uทำไม~u~b อยู่ในตำแหน่ง~b~iต้นประโยค~i~b จะสื่อถึง "~iปัจจัยกระตุ้น~i" ซึ่งเป็นสิ่งที่เกิด~b~iนำเหตุการณ์มา~i~b ส่วนประโยคที่มีคำ ~b~uทำไม~u~b อยู่ในตำแหน่ง~b~iท้ายประโยค~i~b จะสื่อถึง"~iเป้าประสงค์~i" ซึ่งเป็นสิ่งที่เกิด~b~iตามหลังเหตุการณ์~i~b หรือเป็นผลของเหตุการณ์ปรากฏการณ์นี้ แสดงให้เห็นความสอดคล้องระหว่างรูปภาษากับความหมายได้อย่างชัดเจนอย่างไรก็ตาม ประโยคที่มีคำ ~b~uทำไม~u~b อยู่ที่ต้นประโยคสามารถสื่อถึงเป้าประสงค์ได้ด้วย เมื่อผู้พูดมีมุมมองว่า เป้าประสงค์จัดเป็นปัจจัยกระตุ้นอย่างหนึ่ง ในด้านวัจนปฏิบัติศาสตร์ พบว่ารูปประโยคที่มีคำ ~b~uทำไม~u~b สามารถใช้สื่อวัจนกรรมอื่น ๆ ที่นอกเหนือจากการถามได้อีก 7 วัจนกรรม ได้แก่ การแนะนำ การขอร้องการสั่ง การตำหนิ การโต้แย้ง การแสดงความรู้สึกในแง่ลบ และการชม คำ ~b~uทำไม~u~bในถ้อยคำที่ใช้สื่อวัจนกรรมเหล่านี้ จะใช้เพื่อชักจูงหรือผลักดันให้ผู้ฟังเห็นว่ามีการกระทำอื่นที่มี ~bเหตุผล~b กว่า และเป็นการเปิดช่องเพื่อแสดงความคิดโต้แย้งอย่างไรก็ตาม การสื่อวัจนกรรมต่าง ๆ ด้วยถ้อยคำที่มีคำ ~b~uทำไม~u~b มีความเสี่ยงที่จะทำให้เกิดความไม่สุภาพขึ้นได้ โดยระดับความสุภาพของถ้อยคำดังกล่าวจะขึ้นอยู่กับระดับความเป็นคำถามที่ผู้ฟังอนุมานได้ นอกจากนี้ พบกรณีที่ คำ ~b~uทำไม~u~b สามารถใช้โดยลำพังในฐานะหน่วยผลัดหนึ่งหน่วย ซึ่งสามารถสื่อความหมายเชิงอารมณ์ทัศนคติ ได้ 2 แบบได้แก่ การท้าทาย และการรำพัน คำ ~b~uทำไม~u~b ที่ปรากฏลำพังดังกล่าวนี้ถือเป็นดัชนีปริจเฉท และเมื่อใช้เป็นดัชนีปริจเฉท เสียงของคำ~b~uทำไม~u~b ก็มีการแปรไปในลักษณะเดียวกันกับที่พบในดัชนีปริจเฉทส่วนใหญ่