ศึกษาความเข้มข้นของปรอทในเนื้อเยื่อกล้ามเนื้อ ตับและไตของปลาทะเลสามชนิดได้แก่ ปลากระพงเขี้ยว (~iLutjanus argentimaculatus~i, ปลาหางแข็ง (~iCaranx~i~isexfasciatus~i Quoy & Gaimard) และปลากา (~iKyphosus cinerascens~iForsskal) ที่อาศัยอยู่ในบริเวณแท่นผลิตก๊าซธรรมชาติในอ่าวไทย และบริเวณชายฝั่งปราณบุรี จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ การวิเคราะห์ความเข้มข้นปรอทใช้วิธี ~bCold VaporAtomic Absorption ผลการศึกษาพบว่าชนิดของเนื้อเยื่อมีผลต่อการสะสมของปรอท โดยตับและไตมีความสามารถในการสะสมปรอทมากกว่าเนื้อเยื่อกล้ามเนื้อ ในปลากะพงเขี้ยวและปลาหางแข็งพบความสัมพันธ์เชิงบวกของความเข้มข้นปรอทที่สะสมในเนื้อเยื่อทั้งสามชนิด ชนิดของปลามีผลต่อการสะสมปรอท ความเข้มข้นปรอทในเนื้อเยื่อกล้ามเนื้อและตับของปลาหางแข็งสูงกว่าปลากะพงเขี้ยวและปลากาอย่างมีนัยสำคัญ (~bp<0.05~b) ความเข้มข้นปรอทในไตของปลากะพงเขี้ยวสูงที่สุด รองลงมาในปลาหางแข็งและปลากา ตามลำดับอย่างมีนัยสำคัญ (p<0.05) ความเข้มข้นปรอทในเนื้อเยื่อกล้ามเนื้อ ตับและไตของปลากะพงเขี้ยวและปลาหางแข็งที่อาศัยในบริเวณแท่นผลิตก๊าซธรรมชาติมีแนวโน้มสูงกว่าในบริเวณชายฝั่งทะเลปราณบุรี แต่ไม่มีนัยสำคัญ นอกจากนี้ยังพบความสัมพันธ์ในทางบวกระหว่างความเข้มข้นของปรอทกับความยาวลำตัวของปลากะพงเขี้ยว ปลาหางแข็งและปลากาที่อาศัยอยู่ในบริเวณแท่นผลิตก๊าซธรรมชาติ และบริเวณชายฝั่งทะเลปราณบุรี