~bวัตถุประสงค์~b การรักษาด้วยการช็อคไฟฟ้าเป็นทางเลือกหนึ่งในการรักษาโรคจิตที่ดื้อต่อยาหรือมีอาการรุนแรงถึงขั้นทำร้ายตัวเองหรือผู้อื่น ในโรงพยาบาลบางแห่งให้การรักษาด้วยการช็อคไฟฟ้าแบบหลายครั้งติดต่อกันในคราวเดียว พบว่าการตอบสนองจะเร็วขึ้นและลดระยะเวลาในการนอนโรงพยาบาลลง ส่วนใหญ่จะลดความรุนแรงของการชักโดยใช้ยาหย่อนกล้ามเนื้อที่มีฤทธิ์สั้นคือซัคซินิลโคลีนเพียงหนึ่งครั้ง บางครั้งฤทธิ์ของยาสั้นเกินไปไม่พอสำหรับการชักครั้งหลังทำให้ชักรุนแรงจนอาจเกิดอันตรายได้ การศึกษานี้เปรียบเทียบการให้ยาซัคซินิลโคลีนหนึ่งครั้งแบบเดิมกับการแบ่งให้ยาแบบสองครั้งเพื่อค้นหาวิธีการให้ยาหย่อนกล้ามเนื้อที่เหมาะสมสำหรับการช็อคไฟฟ้าแบบหลายครั้งติดต่อกัน~bรูปแบบการศึกษา~b เปรียบเทียบในผู้ป่วยคนเดียวกัน คราวแรกจะสุ่มว่าผู้ป่วยจะได้รับยาวิธีใดก่อนการรักษาในคราวต่อไปจะสลับให้ยาอีกวิธีหนึ่ง ผู้ศึกษาและผู้ป่วยไม่ทราบว่าเป็นยาวิธีใด~bสถานที่~b แผนกจิตเวช โรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์~bประชากร~b ศึกษาในผู้ป่วยโรคจิต 40 ราย ที่มารับการรักษานี้ที่โรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์~bวิธีการ~b ถ้าเป็นวิธีให้ยาครั้งเดียวหลังจากนำสลบแล้วผู้ป่วยจะได้รับยาซัคซินิลโคลีน1 มก/กก สำหรับการกระตุ้นด้วยไฟฟ้าสองครั้งห่างกัน 3 นาที ถ้าเป็นวิธีแบ่งให้จะให้ยาซัคซินิลโคลีน 0.75 มก/กก ก่อนการกระตุ้นครั้งแรก และ 0.25 มก/กก ก่อนการกระตุ้นครั้งที่สอง~bการประเมินผล~b เปรียบเทียบการชักของขาสองข้าง ข้างหนึ่งรัดต้นขาไม่ให้ยาซัคซินิลโคลีนเข้าไปได้ ถ้าขาสองข้างชักรุนแรงเท่ากัน แสดงว่ายาไม่ได้ผลในการลดความรุนแรงของการชัก~bผลการศึกษา~b การแบ่งให้ซัคซินิลโคลีนจะลดการชักที่ควบคุมได้ไม่ดีลงจากร้อยละ 43.6 เหลือเพียงร้อยละ 10.3 (p=0.006) โดยที่ระยะเวลาเฉลี่ยในการฟื้นของกล้ามเนื้อยาวนานขึ้นจาก 125 วินาที เป็น 183 วินาที (p=0.001)~bสรุป~b การแบ่งให้ซัคซินิลโคลีนเหมาะสมสำหรับการลดความรุนแรงของการชักจากการรักษาด้วยการช็อคไฟฟ้าแบบหลายครั้งติดต่อกันแม้ว่าจะทำให้ผู้ป่วยฟื้นจากยาช้าลงเล็กน้อย