การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาเปรียบเทียบคุณภาพทางคลินิกของรอยบูรณะฟันคลาส III คอมโพสิทเรซินในฟันหน้าน้ำนม ที่มีการเตรียมโพรงฟันแบบสลอท และแบบโดฟเทล กลุ่มตัวอย่างเป็นรอยผุคลาส III ในฟันหน้าน้ำนมจำนวน 98 โพรงฟัน จากเด็ก 34 คน อายุเฉลี่ย 3 ปี 11 เดือน แบ่งตัวอย่างเป็น 2 กลุ่ม คือแบบสลอท และแบบโดฟเทล กลุ่มละ 49 โพรงฟัน ในตัวอย่างทั้งหมดสามารถจัดกลุ่มตามการศึกษาแบบสปลิทเมาท์ได้ 36 คู่ จากเด็ก 26 คน อายุเฉลี่ย 4 ปี ในแต่ละคู่ประกอบด้วยโพรงฟัน แบบสลอท และแบบโดฟเทล หลังการเตรียมโพรงฟันทำการบูรณะด้วยคอมโพสิทเรซินHerculite XRV ร่วมกับสารช่วยการยึดติด Optibond FL ตามคำแนะนำจากบริษัทผู้ผลิต ทำการประเมินความแนบตามขอบ รูปร่างทางกายวิภาค การผุซ้ำตามขอบ และการเปลี่ยนสีตามขอบของคอมโพสิทเรซิน ในระยะ6 เดือน และ 12 เดือน โดยใช้สถิติ Median test สำหรับกลุ่มตัวอย่างทั้งหมด และใช้สถิติ Wilcoxon signrank test สำหรับกลุ่มศึกษาแบบสปลิทเมาท์ โดยใช้ระดับนัยสำคัญ 0.05 ผลการวิจัยพบว่าการบูรณะฟันแบบคลาส III คอมโพสิทเรซินในฟันหน้าน้ำนมไม่มีความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติของคุณภาพทางคลินิกระหว่างรูปแบบการเตรียมโพรงฟันแบบสลอท และแบบโดฟเทลในทุกด้านของการประเมินในระยะ6 และ 12 เดือนทั้งกลุ่มตัวอย่างทั้งหมดและกลุ่มศึกษาแบบสปลิทเมาท์ (p>0.05) และในระยะ 12 เดือนจากตัวอย่างทั้งหมดพบรอยบูรณะแบบสลอทอยู่ในเกณฑ์ดีที่สุดร้อยละ 84.4 และแบบโดฟเทลพบร้อยละ 80.9และพบอัตราการล้มเหลวของการบูรณะฟันในรอยบูรณะแบบสลอทร้อยละ 4.5 แบบโดฟเทลพบร้อยละ 4.8ในกลุ่มตัวอย่างแบบสปลิทเมาธ์พบรอยบูรณะแบบสลอทที่อยู่ในเกณฑ์ดีที่สุดร้อยละ 90.3 และแบบโดฟเทลร้อยละ 83.9 และพบอัตราการล้มเหลวของรอยบูรณะฟันทั้ง 2 แบบเท่ากันคือร้อยละ 3.2 โดยทั้งหมดเกิดจากการเปลี่ยนสีตามขอบ