การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลของการปรึกษาเชิงจิตวิทยาแบบกลุ่มตามแนวโรเจอร์สต่อภาวะซึมเศร้าของบุคคลที่สูญเสียแขน ขา แบบแผนการวิจัยเป็นแบบที่มีกลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุมมีการทดสอบก่อนและหลังการทดลอง กลุ่มตัวอย่างเป็นผู้ที่สูญเสียแขน ขา จำนวน 20 คน ที่พักอยู่ในศูนย์ฟื้นฟูอาชีพคนพิการหยาดฝน และมีคะแนนความซึมเศร้าตั้งแต่ 10 คะแนนขึ้นไป สุ่มตัวอย่างเป็นกลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุม กลุ่มละ 10 คน โดยกลุ่มทดลองได้เข้ากลุ่มการปรึกษาเชิงจิตวิทยาตามแนวโรเจอร์ส จำนวน 6 สัปดาห์ ติดต่อกันสัปดาห์ละ 2 ครั้ง ครั้งละ 2 ชั่วโมง 30 นาที รวมทั้งสิ้น30 ชั่วโมง โดยมีผู้วิจัยเป็นผู้นำกลุ่ม เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยคือ แบบวัดความซึมเศร้าของเบ็คสถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์คือ t-test ผลการวิจัยพบว่า 1. หลังการทดลองผู้ที่สูญเสียแขน ขา ที่ได้รับการปรึกษาเชิงจิตวิทยาแบบกลุ่มตามแนวโรเจอร์สมีคะแนนความซึมเศร้าต่ำกว่าก่อนเข้ารับการปรึกษาเชิงจิตวิทยาแบบกลุ่ม อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 2. หลังการทดลองผู้ที่สูญเสียแขน ขา ที่ได้รับการปรึกษาเชิงจิตวิทยาแบบกลุ่มตามแนวโรเจอร์สมีคะแนนความซึมเศร้าต่ำกว่าผู้ที่ไม่ได้รับการปรึกษาเชิงจิตวิทยาแบบกลุ่ม อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01