การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ ศึกษากลวิธีการอ่านตีความบทร้อยกรองภาษาไทย และเพื่อเปรียบเทียบการใช้กลวิธีในการอ่านตีความบทร้อยกรองภาษาไทยของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 ที่มีความสามารถในการอ่านแตกต่างกัน ตัวอย่างประชากรเป็นนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6จำนวน 478 คน ผู้วิจัยสร้างแบบวัดความสามารถในการอ่านตีความบทร้อยกรองภาษาไทยขึ้น 1 ฉบับ ซึ่งมีค่าความเที่ยง0.83 นำมาทดสอบกลุ่มตัวอย่างประชากร แล้วแบ่งนักเรียนออกเป็นกลุ่มที่มีความสามารถสูง ปานกลาง และต่ำ โดยการจัดตำแหน่งแบบเปอร์เซ็นไทล์ ได้นักเรียนกลุ่มที่มีความสามารถสูง 148 คน กลุ่มปานกลาง 185 คน และกลุ่มต่ำ 145 คนเครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยคือ แบบสอบถามการใช้กลวิธีการอ่านตีความบทร้อยกรองภาษาไทยที่ผู้วิจัยสร้างขึ้นซึ่งมีค่าความเที่ยง 0.78 ผู้วิจัยได้รวบรวมข้อมูลจากแบบสอบถามมาหาค่ามัชฌิมเลขคณิต ค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานและเปรียบเทียบการใช้กลวิธีการอ่านตีความบทร้อยกรองของนักเรียนทั้ง 3 กลุ่ม ด้วยวิธีการทดสอบค่าเอฟ (F-test) ผลการวิจัยสรุปได้ดังนี้ 1. นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 ใช้กลวิธีในการอ่านตีความในระดับน้อย เมื่อพิจารณากลวิธีแต่ละด้านพบว่าใช้กลวิธีด้านการใช้เทคนิคต่าง ๆ ช่วยในการอ่าน อยู่ในระดับมาก แต่ใช้กลวิธีด้านการทำให้เกิดกระจ่างชัดและเข้าใจง่ายในการอ่าน ด้านการค้นหาความสัมพันธ์ของเนื้อเรื่อง และด้านการตรวจสอบความเข้าใจ อยู่ในระดับน้อย 2. การใช้กลวิธีด้านการใช้เทคนิคต่าง ๆ ช่วยในการอ่าน ระหว่างกลุ่มที่มีความสามารถสูงและต่ำ แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 แต่การใช้กลวิธีด้านการทำให้เกิดความกระจ่างชัดและเข้าใจง่ายในการอ่านด้านการค้นหาความสัมพันธ์ของเนื้อเรื่อง และด้านการตรวจสอบความเข้าใจของทั้ง 3 กลุ่มไม่แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญที่ระดับ .05