การศึกษาละอองลอยซัลเฟตที่บ้านท่าสี และบ้านสบป้าดบริเวณใกล้โรงไฟฟ้าแม่เมาะ จังหวัดลำปาง ในระหว่างวันที่8-23 มกราคม 2539 โดยการเก็บตัวอย่างแบบต่อเนื่องแล้วแยกทำการวิเคราะห์เป็น 2 ช่วงเวลาต่อวัน (09.00-17.00 และ17.00-09.00) เก็บตัวอย่างละอองลอยซัลเฟตที่มีขนาดอนุภาคน้อยกว่า 2.5 ไมครอนด้วยระบบ Annular Denuder แล้วนำไปวิเคราะห์หาปริมาณของซัลเฟต ความเป็นกรด และก๊าซแอมโมเนียรวมทั้งตรวจวัดปริมาณของเหล็กและแมงกานีสในฝุ่นแขวนลอยผลการศึกษาพบว่าค่าเฉลี่ยปริมาณของซัลเฟตที่บ้านท่าสีสูงกว่าที่บ้านสบป้าด และค่าเฉลี่ยในช่วงกลางคืนมีค่าสูงกว่าช่วงกลางวัน โดยค่าเฉลี่ยในช่วงกลางวันมีค่า284.35 neq/m('3) ในขณะที่ช่วงกลางคืนมีค่า 589.67neq/m('3) ค่าความเป็นกรดแปรผันตามปริมาณของซัลเฟตที่ตรวจพบ ส่วนค่าเฉลี่ยปริมาณก๊าซซัลเฟอร์ไดออกไซด์ในช่วงกลางวันจะสูงกว่ากลางคืน เนื่องจากอิทธิพลของสภาพภูมิอากาศที่มีผลต่อการแพร่กระจายของก๊าซจากแหล่งกำเนิด สภาพความเป็นกรดของละอองลอยซัลเฟต กำหนดโดยใช้อัตราส่วนของค่าความเป็นกรดต่อปริมาณซัลเฟต (H('+)/SO(,4)('2-))พบว่าละอองลอยซัลเฟตส่วนใหญ่ (92.7%) อยู่ในรูปของเกลือแอมโมเนียมซัลเฟต (NH(,4))(,3)H(SO(,4))(,2) ซึ่งเป็นรูปที่ถูกสะเทินไปแล้วบางส่วนซึ่งมีสภาพความเป็นกรดเหลืออยู่ไม่มาก ในพื้นที่มีระดับของก๊าซแอมโมเนียสูงจึงมีโอกาสที่จะเกิดการตกสะสมของเกลือแอมโมเนียมสู่สิ่งแวดล้อมได้ ปฏิกิริยาการเกิดละอองลอยซัลเฟตดังกล่าวน่าจะมีสาเหตุหลักมาจากขบวนการเคมีแบบไม่ใช้แสง จากการตรวจสอบปริมาณของเหล็กและแมงกานีสในฝุ่นแขวนลอยพบว่ามีปริมาณมากพอที่จะเป็นตัวเร่งปฏิกิริยา ทำให้เกิดละอองลอยซัลเฟตขึ้นในบริเวณที่ไม่ไกลจากแหล่งกำเนิดอาจกล่าวได้ว่าพื้นที่นี้มีศักยภาพในการเปลี่ยนรูปของก๊าซซัลเฟอร์ไดออกไซด์สูง