ข้อมูลจากการศึกษาในหลายประเทศแสดงให้เห็นว่าโปรตีนจากน้ำยางธรรมชาติ ทำให้เกิดอาการภูมิแพ้ที่เกี่ยวข้องกับอิมมูโนโกลบุลินชนิด อี (lgE) สามารถก่อให้เกิดอาการได้ตั้งแต่อาการน้อย ๆ คือมีผื่นเกิดขึ้นเฉพาะบริเวณสัมผัสจนถึงเสียชีวิตในกรณีที่เกิดการแพ้แบบเฉียบพลัน(anaphylaxis) บุคลากรทางด้านการรักษาพยาบาล และเด็กที่ได้รับการผ่าตัดซ้ำหลายครั้ง โดยเฉพาะผู้ที่มีความผิดปกติของกระดูกสันหลังมาแต่กำเนิด (Spina bifida)มีอัตราเสี่ยงของการแพ้โปรตีนในน้ำยางสูงกว่าปกติอุบัติการของอาการแพ้ต่อโปรตีนในน้ำยางและกลุ่มประชากรที่มีอัตราเสี่ยงสูง ยังไม่มีการศึกษาในประเทศไทยวิทยานิพนธ์นี้มีวัตถุประสงค์ที่จะศึกษาอุบัติการของการพบอิมมูโนโกลบุลินชนิด อี ที่จำเพาะต่อโปรตีนในน้ำยางเมื่อเปรียบเทียบอัตราเสี่ยงระหว่างกลุ่มผู้บริจาคโลหิตที่มีสุขภาพดี 352 ราย กับผู้ป่วยที่มีอาการแพ้ทั่ว ๆ ไป200 ราย พบว่าซีรัมผู้บริจาคโลหิตมีอิมมูโนโกลบุลินชนิดอี ที่จำเพาะกับโปรตีนในน้ำยางอยู่ ร้อยละ 4.5 ส่วนกลุ่มผู้ป่วยภูมิแพ้มีอิมมูโนโลบุลินชนิด อี ที่จำเพาะกับโปรตีนในน้ำยางอยู่ ร้อยละ 11.0 แสดงว่ากลุ่มผู้ป่วยภูมิแพ้มีอัตราเสี่ยงต่อการแพ้โปรตีนในน้ำยางสูงกว่า2.6 เท่าของกลุ่มผู้บริจาคโลหิต โดยการใช้ซีรัมของผู้ที่มี อิมมูโนโกลบุลินชนิด อี ตรวจสอบโปรตีนจากน้ำยางสามารถระบุขนาดโมเลกุลของโปรตีนที่น่าจะก่อให้เกิดอาการแพ้หรือแอลเลอเจนได้จากโปรตีนในน้ำยางสี่พันธุ์ คือRRIM600, GT1, PB5/51 และ KRS165 ซึ่งไม่มีความแตกต่างระหว่างพันธุ์ยาง โปรตีนที่พบในการศึกษานี้เป็นโปรตีนที่มีขนาด 14, 18, 25.5, 30, 38 และ 52 kD โปรตีนที่เป็นแอลเลอเจนเหล่านี้ เมื่อนำไปแยกออกจากโปรตีนอื่น โดยวิธีเจลเพอร์มีเอชันโครมาโตกราฟฟี่ (gel permeationchromatography) แล้วนำมาฉีดเข้ากระต่ายสามารถทำให้กระต่ายสร้าง อิมมูโนโกลบุลินชนิด จี (lgG) ที่จำเพาะกับโปรตีนที่เป็นแอลเลอเจนเหล่านี้ โดยมีไตเตอร์ 8-16ในสัปดาห์ที่ 7 ของการฉีด และนำไปใช้พัฒนาวิธีอิมมูโนแอสเสย์ (Immunoassay) แบบแข่งขันทางอ้อม (indirectcompetitive ELISA) พบว่าสามารถใช้ตรวจตรวจหาระดับของแอลเลอเจนในน้ำยาง 4 พันธ์ และในโปรตีนที่สกัดจากถุงมือบาง และยางรถยนต์ได้ ในช่วง 10-100 นาโนกรัมโดยมีค่าสัมประสิทธิ์ความเบี่ยงเบนในการทดลองพร้อมกันน้อยกว่า ร้อยละ 5 เมื่อทำการทดลองหลายครั้งค่าสัมประสิทธิ์ความเบี่ยงเบนมีค่าน้อยกว่า ร้อยละ 10ในการพัฒนาวิธีดอทบลอท (dot blot) ได้คิดค้นวิธีกำจัดสีพื้นของตัวอย่างด้วยวิธีถ่ายโอนโปรตีนจากตัวอย่างแผ่นยางไปสู่แผ่นไนโตรเซลลูโลสทำให้การอ่านผลมีความแน่นอนนอกจากนี้ได้คิดค้นวิธีการลาเทกซ์พาร์ติเคิลแอคกลูติเนชันอินฮิบิชัน (latex particles agglutination inhibition)พบว่าสามารถใช้ตรวจหาโปรตีนแอลเเลเจนได้ แต่อนุภาคยางที่ใช้เป็นตัววัดมีความเสถียรในช่วงเวลาจำกัด ผลสรุปจากงานวิจัยนี้แสดงว่าคนไทยทั้งที่มีสุขภาพดีและโดยเฉพาะกลุ่มผู้ป่วยภูมแพ้ทั่วไปมีความเสี่ยงต่อการเกิดอาการภูมิแพ้ต่อโปรตีนในน้ำยางธรรมชาติเช่นเดียวกับที่มีรายงานไว้ในต่างประเทศ จึงควรมีชุดตรวจสอบที่จำเพาะต่อแอลเลอเจน ในน้ำยางธรรมชาติ สำหรับใช้ควบคุมคุณภาพผลิตภัณฑ์