การศึกษานี้ดำเนินการที่นิคมอุตสาหกรรมภาคเหนือ จังหวัดลำพูนโดยเก็บตัวอย่างเลือดของคนงานกลุ่มศึกษาจากโรงงานอิเล็กทรอนิกส์ และของคนงานกลุ่มควบคุมจากโรงงานประเภทอื่นที่ไม่ได้ไช้ตะกั่วในกระบวนการผลิตและเก็บตัวอย่างอากาศเฉพาะในโรงงานอิเลกทรอนิกส์ แล้วนำไปวิเคราะห์หาระดับตะกั่วโดยวิธี Dry Ashing/Atomic Absoption Spectrophotometryควบคุมไปกับการสัมภาษณ์โดยใช้แบบสอบถาม เพื่อศึกษาปัจจัยบางประการที่คาดว่าจะมีความสัมพันธ์กับระดับตะกั่วในเลือด ผลการศึกษาพบว่า คนงานตัวอย่างทั้งกลุ่มควบคุมและกลุ่มศึกษามีระดับตะกั่วในเลือดอยู่ในเกณฑ์ที่ยอมรับได้ คือ ต่ำกว่าค่ามาตรฐาน 40ไมโครกรัมต่อเดซิลิตร (กระทรวงสาธารณสุข, 2535) แต่คนงานกลุ่มศึกษามีระดับตะกั่วในเลือดเฉลี่ย 13.54 ไมโครกรัมต่อเดซิลิตร สูงกว่าในคนงานกลุ่มควบคุมซึ่งเท่ากับ 7.74 ไมโครกรัมต่อเดซิลิตร โดยมีความแตกต่างของค่าเฉลี่ยอย่างมีนัยสำคัญที่ระดับ P = 0.05 อันเป็นผลลัพธ์มาจากการที่ต้องทำงานเกี่ยวข้องกับตะกั่ว และพบว่าระดับฮีโมโกลบินและระดับฮีมาโตรคิตของประชากรตัวอย่างทั้งสองกลุ่ม มีค่าอยู่ในระดับ ปกติหากแต่ระดับฮีโมโกลบินและระดับฮีมาโตคริตของกลุ่มศึกษาต่ำกว่าที่พบในกลุ่มควบคุม นอกจากนี้ยังพบว่า ระยะเวลาการทำงานมีผลโดยตรงต่อการเพิ่มขึ้นของตะกั่วในเลือดโดยตรงโดยคนงานที่มีระยะเวลาทำงานในโรงงานอิเลกทรอนิกส์นานกว่าจะมีระดับตะกั่วในเลือดสูงกว่า ซึ่งสามารถพยากรณ์ได้โดยความสัมพันธ์เชิงเส้นตรง ระหว่างปริมาณตะกั่วในเลือดกับระยะเวลาทำงาน ระดับตะกั่วในเลือด (ไมโครกรัมต่อเดซิลิตร) =2.19+0.334xระยะเวลาทำงาน(เดือน) ที่ระดับ ความเชื่อมั่น95 เปอร์เซ็นต์(R=0.7639 และ R('2) = 0.5834)