การทำวิทยานิพนธ์ครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาถึงวิถีชีวิตของกรรมกรและครอบครัวกรรมกรในกิจการขนส่งทางน้ำประเภทกิจการบรรทุกขนถ่ายในโกดังสินค้าและต้องการทราบถึงการปรับตัวทางวัฒนธรรมของกรรมกรและครอบครัวที่ย้ายถิ่นมาจากภาคกลางและภาคตะวันออกเฉียงเหนือ การวิจัยครั้งนี้ได้ใช้แบบสอบถามเก็บข้อมูลจากกรรมกรและครอบครัวจำนวน 100 ราย และได้ทำการศึกษาแบบเจาะลึกอีก 12 ราย โดยได้ทำการเก็บข้อมูลภาคสนามที่เขตราษฎร์บูรณะ กรุงเทพมหานคร ในระหว่างเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2538 ถึงมกราคม พ.ศ. 2539 รวมเวลา 9 เดือน ผลของการศึกษาแสดงให้เห็นว่า กรรมกรและครอบครัวที่ย้ายถิ่นมาจากกลุ่มวัฒนธรรมย่อยตามท้องถิ่นต่างกันจะมีการปรับตัวทางวัฒนธรรมที่ต่างกัน โดยที่กลุ่มที่ย้ายถิ่นมาจากภาคกลางมีการปรับตัวโดยการบูรณาการเข้ากับชุมชนใหม่ที่ย้ายถิ่นเข้าไปอยู่ ในขณะที่กลุ่มที่ย้ายถิ่นจากภาคตะวันออกเฉียงเหนือมีแนวโน้มที่จะสร้างสังคมที่ตนคุ้นเคยขึ้นมา(สังคมภาคตะวันออกเฉียงเหนือ) ในสิ่งแวดล้อมใหม่ที่ย้ายถิ่นเข้าไปอยู่ การศึกษายังพบอีกว่า กลุ่มที่มีระยะเวลาย้ายถิ่นเข้าสู่กรุงเทพมหานครยาวนานกว่าจะมีผลต่อการสูญเสียเอกลักษณ์ทางวัฒนธรรมท้องถิ่นมากขึ้นปรากฎการณ์นี้จะชัดเจนค่อนข้างมากในกลุ่มที่ย้ายถิ่นมาจากภาคกลางซึ่งจะแตกต่างจากกลุ่มที่ย้ายถิ่นมาจากภาคตะวันออกเฉียงเหนือแม้ว่าจะย้ายถิ่นมาในช่วงเวลาที่เท่า ๆ กันก็ตาม ในท้ายที่สุดของการศึกษาพบว่า กรรมกรภาคกลางและครอบครัวจะมีการปรับตัวให้เข้ากับสภาพสังคมวัฒนธรรมของกรุงเทพมหานคร ได้ง่ายกว่าผู้ที่ย้ายถิ่นมาจากภาคตะวันออกเฉียงเหนือ