เนื่องจากมีการเพิ่มปริมาณเซลล์อย่างรวดเร็วของแพลงก์ตอน Alexandrium minutum ในบ่อเลี้ยงสัตว์น้ำ และทำให้สัตว์น้ำตายเป็นจำนวนมาก จึงได้ทำการศึกษาการเพาะเลี้ยงเซลล์แพลงก์ตอนชนิด A. minutum และ A. cohorticula โดยวิธีจำกัดปริมาตร เพื่อใช้เปรียบเทียบหาผลของแพลงก์ตอนทั้ง 2 ชนิดนี้ ต่อการตายของปลานิล Oreochromis niloticus ขนาดความยาวระหว่าง 2.81 - 5.34 ซม. และน้ำหนักระหว่าง 0.463 - 2.368 กรัม และกุ้งกุลาดำ Penaeus monodon ขนาดความยาวระหว่าง 4.49 - 5.32 ซม. และน้ำ หนักระหว่าง 0.550 - 0.742 กรัม ในห้องปฏิบัติการ เลี้ยงแพลงก์ตอนทั้ง2 ชนิดให้ได้ปริมาณเซลล์สูงสุดในระยะ late log phase ภายใต้สภาวะในห้องปฏิบัติการเวลาที่เซลล์เพิ่มจำนวนเป็น 2 เท่า (doubling time) ของ A. minutum เท่ากับ 2.89 วัน และของ A. cohorticula เท่ากับ 2.48 วันนำเซลล์ที่เพาะเลี้ยงได้นี้มาทำการทดลองหาผลของความหนาแน่นของเซลล์ และสารสกัดจากเซลล์ต่อการตายของสัตว์ทดลองทั้ง 2ชนิด ผลการศึกษาผลของความหนาแน่นของเซลล์ โดยวิธีนำปริมาณเซลล์สูงสุดมา เจือจางให้ได้ความหนาแน่นระดับต่าง ๆ ตามอนุกรมเราขาคณิต พบว่า ผลของความหนาแน่น A. minutum ต่อการตาย 50% ของปลานิลและกุ้งกุลาดำที่96 ชั่วโมง (96 h - LC(,50) เท่ากับ 6.59 x 10('3) และ 1.09 x 10('3)และ 96 h - LC(,50) ของ A. cohorticula ต่อปลานิลและกุ้งกุลาดำเท่ากับ 1.39 x 10('2) และ 4.17 x 10('2) เซลล์/มล. ตามลำดับ ส่วนการศึกษา สารสกัดจากเซลล์ให้ผลชัดเจนว่า A. minutum มีผลต่อการตายของกุ้งกุลาดำ มากกว่าปลานิล (33.33%, 3.33%) ในทำนองเดียวกัน A.cohorticula มีผลต่อ การตายของกุ้งกุลาดำมากว่าปลานิล(28.57%, 26.67%)โดย้ำเลี้ยงเซลล์ A. minutum จะไม่ทำให้ปลานิลตาย และน้ำเลี้ยงเซลล์ A. cohorticula มีแนว โน้มว่ามีผลต่อการตายของกุ้งกุลาดำมากกว่าปลานิล และในการศึกษาทางพยาธิ สภาพของเนี้อเยื่อในการทดลองแพลงก์ตอนทั้ง 2 ชนิดกับปลานิล พบว่า เหงือกบวม เนื้อเยื่อบางส่วนเชื่อมติดกัน สังเกตพบแคลเซียมสะสมในท่อไต และน้ำในเซลล์ไตสูง สำหรับการทดลองกับกุ้งกุลาดำ พบเซลล์แพลงก์ตอนอุดช่องเหงือก และมีการอักเสบของเนื้อเยื่อเหงือก การศึกษาทั้งหมดนี้ชี้ให้เห็นว่า ความหนาแน่น และความเป็นพิษของสารพิษของ A. minutum มีผลต่อการตายของปลานิล และกุ้งกุลาดำน้อยกว่า A. cohorticula