ศึกษาผลของน้ำทิ้งชุมชนที่มีต่อระบบนิเวศแนวปะการังบริเวณอ่าวป่าตองจังหวัดภูเก็ต โดยใช้คุณภาพน้ำ สภาพการเปลี่ยนแปลงขององค์ประกอบสิ่งมีชีวิตบริเวณแนวปะการัง องค์ประกอบชนิดและปริมาณแพลงก์ตอนพืช แพลงก์ตอนสัตว์และจำนวนแบคทีเรียในดินตะกอนเป็นตัวบ่งชี้ โดยทำการศึกษาทั้งสิ้น 6 สถานีในช่วงเดือนมีนาคม 2536 ถึงเดือนกันยายน 2537 จากการศึกษาพบว่าคุณภาพน้ำทะเลในแนวปะการังบริเวณอ่าวป่าตองยังอยู่ในมาตรฐานคุณภาพน้ำเพื่อการอนุรักษ์แหล่งปะการัง ซึ่งสำนักงานคณะกรรมการสิ่งแวดล้อมแห่งชาติได้กำหนดไว้ ยกเว้นบริเวณปากคลองปากบางซึ่งเป็นจุดปล่อยน้ำทิ้งจากโรงงานบำบัดน้ำเสียลงสู่ทะเลจะมีปริมาณแอมโมเนีย ไนไตรท์ ไนเตรท ฟอสเฟต ปริมาณรวมของแบคทีเรียชนิดโคลิฟอร์ม และฟีคอลโคลิฟอร์ม รวมทั้งปริมาณแบคทีเรียในดินสูงกว่าสถานีอื่น ๆส่วนบริเวณที่อยู่ห่างออกมาจะมีคุณภาพน้ำดีขึ้นเป็นลำดับ การศึกษาองค์ประกอบสิ่งมีชีวิตหน้าดินบริเวณแนวปะการัง ซึ่งทำการศึกษาทั้งสิ้น 3 สถานีพบว่าทางตอนใต้ของอ่าวป่าตองบริเวณใกล้กับปากคลองปากบางจะมีการครอบคลุมพื้นที่ของปะการังมีชีวิตต่ำกว่าสถานีอื่น ๆ ที่อยู่ห่างออกมาอย่างไรก็ตามไม่สามารถบอกถึงการเปลี่ยนแปลงของสภาพแนวปะการังที่เกิดขึ้นได้อย่างชัดเจนในระยะเวลาที่ทำการศึกษา การศึกษาองค์ประกอบชนิดและปริมาณแพลก์ตอนพืช พบแพลก์ตอนพืช 57 สกุล โดยมี Oscilatoria spp. Chaetoceros spp. Rhizosolenia spp. เป็นชนิดเด่น ส่วนแพลงก์ตอนสัตว์พบทั้งสิ้น 37 กลุ่ม มีแพลงก์ตอนในกลุ่มCopepod เป็นกลุ่มเด่น โดยพบว่าทั้งแพลงก์ตอนพืชและแพลงก์ตอนสัตว์มีจำนวนเปลี่ยนไปในแต่ละครั้งของการเก็บตัวอย่างแต่ละครั้งโดยไม่มีรูปแบบที่แน่นอน ในการศึกษาครั้งนี้พบว่าน้ำทิ้งชุมชนยังไม่ส่งผลโดยตรงต่อแนวปะการังบริเวณอ่าวป่าตองความเสื่อมโทรมและการฟื้นตัวที่เกิดขึ้นค่อนข้างช้าเมื่อเทียบกับบริเวณอื่น ๆ ของสภาพแนวปะการังบริเวณใกล้คลองปากบาง อาจเป็นผลมาจากปัจจัยหลายประการประกอบกัน เช่น ลักษณะของแนวปะการังอิทธิพลจากน้ำจืดธาตุอาหารในน้ำทิ้ง รวมทั้งตะกอนปริมาณซึ่งตรวจพบในบางช่วง รวมทั้งกิจกรรมของนักท่องเที่ยวที่มีหนาแน่นในบริเวณนี้