เตรียมบีดโพลิเมอร์ร่วมสไตรีนไดไวนิลเบนซีน โดยใช้ปริมาณสารเจือจาง ได้แก่ โทลูอีนและเอ็น-เอพเทนและอัตราการไหลของแก๊สไนโตรเจนในระดับต่าง ๆ ด้วยการเกิดโพลิเมอร์แบบแขวนลอยธรรมดาและแบบเลี้ยงบีดตามวิธีการเกิดโพลิเมอร์แบบแขวนลอย บีดที่ได้จากการเกิดโพลิเมอร์แบบแขวนลอยธรรมดามีขนาดเล็ก ทำให้บีดมีขนาดใหญ่ขึ้นด้วยการเกิดโพลิเมอร์แบบแขวนลอยที่มีการเลี้ยงบีดโดยนำบีดที่คัดแยกขนาดแล้วไปแช่ในสารละลายโมโนเมอร์ที่มากเกินพอจนบีดอิ่มตัว หลังจากนั้นแยกบีดออกจากสารละลายโมโนเมอร์ที่มากเกินพอจึงนำบีดนั้นไปทำปฎิกิริยาการเกิดโพลิเมอร์อีกครั้งภาวะที่เหมาะสมสำหรับการเกิดโพลิเมอร์คือ วัฎภาคน้ำประกอบด้วย สารผสมของHPMC ร้อยละ 2.53 และ HEC ร้อยละ 1.32 เป็นสารแขวนลอยและไฮโดรควิโนนร้อยละ 0.16 เป็นสารยับยั้ง อัตราส่วนของวัฎภาคโมโนเมอร์โดยปริมาตรคือ 0.075 และปริมาณของสารเชื่อมขวางร้อยละ 1 อุณหภูมิและเวลาสำหรับการเกิดโพลิเมอร์แบบแขวนลอยธรรมดาและที่มีการเลี้ยงบีด70 องศาเซลเซียส 4 ชั่วโมง ตามด้วย 90 องศาเซลเซียส 3 ชั่วโมง และ70 องศาเซลเซียส 4 ชั่วโมง ตามด้วย 90 องศาเซลเซียส 2 ชั่วโมงตามลำดับ หลังจากวิเคราะห์ด้วยวิธีต่าง ๆ บีดที่ดีที่สุดที่สังเคราะห์ได้มีสมบัติดังนี้ พื้นที่ผิวจำเพาะของโพรง 139.87 ตร.ม. ปริมาตรของโรง0.12 มล./ก. เส้นผ่าศูนย์กลางเฉลี่ยของโพรง 33.6 อังสตรอมความหนาแน่นขอบีด 0.9667 ก./ลบ.ซม. บีดมีอัตราส่วนการบวมตัวในทูโลอิน16.4 ภายในเวลา 50 นาที ข้อได้เปรียบของบีดสไตรีน-ไดไวนิลเบนซีนนี้คือ บีดมีความสามารถในการดูดซึมและคายตัวทำละลายอินทรีย์ที่มีค่าคงที่การละลายประมาณ 18.6 (เมกกะพาสคัล ('1/2)) มีรายละเอียดการสังเคราะห์และสมบัติของบีด งานวิจัยนี้ได้พยายามอธิบายพฤติการณ์ของขนาดของบีดขนาดของโพรง และอิทธิพลของโพรงต่อความสามารถในการดูดซับและการคายตัวทำละลายของตัวทำละลายอินทรีย์ที่เหมาะสม