ridm@nrct.go.th   ระบบคลังข้อมูลงานวิจัยไทย   รายการโปรดที่คุณเลือกไว้

เพอร์เวเพอเรชันของของผสมน้ำ-บิวทานอล

หน่วยงาน ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย

รายละเอียด

ชื่อเรื่อง : เพอร์เวเพอเรชันของของผสมน้ำ-บิวทานอล
นักวิจัย : ชมพูนุท พิภพลาภอนันต์
คำค้น : PERVAPORATION , BUTANOL , NON POROUS POLYMERIC MEMBRANE
หน่วยงาน : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย
ผู้ร่วมงาน : -
ปีพิมพ์ : 2537
อ้างอิง : http://www.thaithesis.org/detail.php?id=1082537000579
ที่มา : -
ความเชี่ยวชาญ : -
ความสัมพันธ์ : -
ขอบเขตของเนื้อหา : -
บทคัดย่อ/คำอธิบาย :

กระบวนการเพอร์เวเพอเรชันสามารถใช้แยกบิวทานอลออกจาก สารละลายน้ำ-บิวทานอลโดยใช้เยื่อที่ทำจากท่อยางซิลิโคน ได้ทำการทดลองโดยใช้สารป้อนที่มีความเข้มข้นของบิวทานอลจาก 0.5-4.38 เปอร์เซ็นต์โดยน้ำหนัก อุณหภูมิในการดำเนินการมีค่าระหว่าง 35-60 องศาเซลเซียสและมีความดันเพอร์มิเอท 20-50 มิลลิเมตรปรอท ผลการทดลอง แสดงว่าฟลักซ์ของบิวทานอลมีค่าเพิ่มขึ้นเมื่อความเข้มข้นของบิวทานอลในสารป้อนและอุณหภูมิสูงขึ้น และที่ความดันเพอร์มิเอทมีค่าลดลงในขณะที่ฟลักซ์ของน้ำจะมีค่าค่อนข้างคงที่ในช่วงความเข้มข้นของสารป้อนที่ศึกษา ฟลักซ์ของน้ำมีค่าเพิ่มขึ้นเมื่อเพิ่มอุณหภูมิและลดความดันเพอร์มีเอทลง จากการอธิบายผลการทดลองด้วยแบบจำลองการละลาย-การแพร่พบว่า ในเยื่อยางซิลิโคนไม่มีการพองตัวอันเนื่องมาจากการกักบิวทานอลและน้ำไว้ ความเข้มข้นของบิวทานอลในสารป้อนและอุณหภูมิมีผลต่อแฟคเตอร์การ แยกน้อยมาก เนื่องจากการทดลองอยู่ในช่วงที่สารละลายเจือจาง แฟคเตอร์ การแยกมีค่าประมาณ 20 ถึง 60 และมีค่าเพิ่มขึ้นเมื่อความดันเพอร์มิเอททดลง ความหนาของเยื่อที่ใช้ในการทดลองจะมีอิทธิพลอย่างมากต่อฟลักส์ ของสาร แต่มีผลต่อความเข้มข้นของเพอร์มิเอทน้อยมาก ฟลักซ์ของสารผ่าน เยื่อที่หนามีค่าลดลงเนื่องจากความต้านทานของเยื่อที่มากขึ้น

บรรณานุกรม :
ชมพูนุท พิภพลาภอนันต์ . (2537). เพอร์เวเพอเรชันของของผสมน้ำ-บิวทานอล.
    กรุงเทพมหานคร : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย.
ชมพูนุท พิภพลาภอนันต์ . 2537. "เพอร์เวเพอเรชันของของผสมน้ำ-บิวทานอล".
    กรุงเทพมหานคร : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย.
ชมพูนุท พิภพลาภอนันต์ . "เพอร์เวเพอเรชันของของผสมน้ำ-บิวทานอล."
    กรุงเทพมหานคร : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย, 2537. Print.
ชมพูนุท พิภพลาภอนันต์ . เพอร์เวเพอเรชันของของผสมน้ำ-บิวทานอล. กรุงเทพมหานคร : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย; 2537.