การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาลักษณะเนื้อหาบทเปิดที่ปรากฏในรายการ และทราบรูปแบบวิธีการใช้บทเปิดของนักจัดรายการ โดยอาศัยกลุ่มแนวคิดเทคนิคการจัดรายการ และแนวคิดบทเปิดมาเป็นแนวทางในการเข้าสู่ปัญหานำวิจัย ผลการวิจัยมีดังต่อไปนี้ ลักษณะเนื้อหาบทเปิดที่ปรากฏในรายการแบ่งออกเป็น 7 ประเภทได้แก่ 1. บทเปิดแบบพิธีกรรม 2. บทเปิดแบบต่อปากต่อคำ 3. บทเปิดแบบกำหนดประเด็นไว้ล่วงหน้า 4. บทเปิดที่เกิดจากประเด็นของคู่สนทนาคนก่อน 5. บทเปิดที่ให้คำปรึกษา/ปลอบใจ และแนวแนวทางแก้ไขปัญหา 6. บทเปิดแบบกระตุ้นให้ผู้ฟังเกิดจินตนาการ และความคิดสร้างสรรค์7. บทเปิดที่เริ่มจากคู่สนทนา รูปแบบวิธีการใช้บทเปิดของนักจัดรายการจะแตกต่างไปตามภูมิหลังและประสบการณ์ของแต่ละคน ซึ่งสามารถสรุปผลออกเป็น 2 กลุ่ม ดังนี้คือ1.กลุ่มนักจัดรายการที่ใช้ชื่อ-นามสกุลจริงดำเนินรายการ ได้แก่ หัทยาเกษสังข์ อรรณพ กิตติกุล ธเนศ แสงโชติกุล และกิตติพัฒน์ ลิมพะสุตมีรูปแบบวิธีการใช้บทเปิดที่ค่อนข้างจะเป็นระบบระเบียบ และระมัดระวังในการนำเสนอเนื้อหา รวมทั้งใช้อารมณ์ ความรู้สึก ความคิด สมาธิ และประสบการณ์จริงของตน ในการโต้ตอบกับคู่สนทนา 2. กลุ่มนักจัดรายการที่ใช้นามแฝงเป็นตัวละคร หรือดารา/นักแสดง ในการดำเนินรายการ ได้แก่ โชกุนเจิ้นอวี้หลิง เฮม่า มาลินี แม่มดจีจี้ รจนา ซูโม่ ศรีธนัญชัย ดร สลัมป์/แซมเบ้หลิวเต๋อหัว จอมโจรลูแปง และเควิน จะมีรูปแบบวิธีการใช้บทเปิดที่ไม่เคร่งครัดในการนำเสนอเนื้อหา/คำพูด ซึ่งจัดรายการเหล่านี้สามารถพูดคุยเล่นหรือหยอกล้อ โต้ตอบคู่กับสนทนาได้โดยไม่มีข้อจำกัด การใช้นามแฝงดำเนินรายการจะช่วยให้นักจัดรายการใช้บทเปิดได้กว้างขึ้น เพราะสามารถพูดคุยไปตามบทบาท หรือบุคลิกของตัวละคร ดารา/นักแสดง ได้อีกด้วย การนำบทเปิดมาใช้ในการดำเนินรายการ เป็นไปเพื่อสร้างความบันเทิง สนุกสนานและเปิดโอกาสให้ผู้ฟังมีส่วนร่วมในรายการ รวมทั้งกำหนดเนื้อหาสาระของรายการ