การวิจัยนี้ มีจุดมุ่งหมายเพื่อศึกษาและวิเคราะห์กฎหมายที่เกี่ยวข้องกับการให้บริการโทรคมนาคมของประเทศไทยว่ามีความเหมาะสม สอดคล้อง กับสภาพปัจจัยทางสังคม เศรษฐกิจและเทคโนโลยีในปัจจุบันของประเทศไทย หรือไม่ อย่างไร การศึกษาวิจัยจะเน้นถึงแนวโน้มความเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้นในระดับ สากล โดยจะศึกษาถึงปัจจัยสำคัญที่ก่อให้เกิดความเปลี่ยนแปลงดังกล่าว ใน ภาคการให้บริการโทรคมนาคม ผู้เขียนได้ศึกษาเปรียบเทียบกฎหมายการให้บริการโทรคมนาคมของประเทศต่าง ๆ เพื่อหาหลักกฎหมายที่ใช้ในการควบคุมกำกับดูแลการให้บริการโทรคมนาคม นอกจากนี้ผู้เขียนได้ศึกษาภูมิหลังทางประวัติศาสตร์และแนวทางของรัฐบาลในการพัฒนาการให้บริการโทรคม นาคมของรัฐบาลในปัจจุบัน เพื่อหากรอบแนวคิดในการควบคุมกำกับดูแลการให้บริการโทรคมนาคมที่เหมาะสมกับบริบทต่าง ๆ ของประเทศไทย ผลการวิจัยพบว่า กรอบแนวคิดในการควบคุมกำกับดูแลการให้บริการ โทรคมนาคมของประเทศไทยในปัจจุบันใช้แนวทางการเสริมต่อบรรทัดฐานที่มี อยู่และให้ความสำคัญเป็นพิเศษกับบรรทัดฐานทางด้านสังคม ซึ่งเป็นแนวทางที่ ไม่เหมาะสมกับสภาพปัจจัยต่าง ๆ ของประเทศไทยในปัจจุบัน ในขณะเดียวกัน ประเทศไทยยังไม่มีกฎหมายการให้บริการโทรคมนาคมแก่สาธารณะที่กำหนด สิทธิ หน้าที่ และประนีประนอมผลประโยชน์ของผู้เล่นทั้งหลายในระบบอย่างเหมาะสมและเป็นธรรม เช่น ผู้ให้บริการ ผู้บริโภค และความอยู่ดีกินดีทางเศรษฐกิจ ผลสรุปของการศึกษาวิจัยได้เสนอแนะให้ประเทศไทยควรจะกำหนดกรอบแนวคิดในการควบคุมกำกับดูแลการให้บริการโทรคมนาคมใหม่ให้เหมาะสมกับสภาพปัจจัยต่าง ๆ ในปัจจุบัน โดยวางอยู่บนพื้นฐานของข้อพิจารณาดังนี้ คือ 1.จัดทำนโยบายโทรคมนาคมแห่งชาติ 2.แบ่งแยกบทบาทในการควบคุมกำกับดูแลออกจากบทบาทการดำเนิน การให้บริการ 3.เพิ่มบทบาทของภาคเอกชน 4.แปรรูปรัฐวิสาหกิจที่ให้บริการโทรคมนาคมในปัจจุบัน 5.บัญญัติกฎหมายการให้บริการโทรคมนาคมแก่สาธารณะ