ฟังก์ชันพลังงานศักย์จำนวน 2 ฟังก์ชัน ซึ่งแสดงพื้นผิวพลังงานของคู่แรงกระทำระหว่างไอออนลิเธียม-โมเลกุลไฮดรอกซีลามีน และไอออนคลอไรด์-โมเลกุลไฮดรอกซีลามีน นั้นสร้างขึ้นบนพื้นฐานการคำนวณแบบแอบอินิชิโอโดยใช้เบซิสเซต ชนิด ECP/DZP เนื่องจากประสิทธิภาพที่จำกัดของเบซิสเซต โดยเฉพาะใช้สำหรับการคำนวณพลังงานศักย์ของไอออนคลอไรด์กับโมเลกุลไฮดรอกซีลามีน ดังนั้นการสร้างฟังก์ชันพลังงานศักย์นี้จึงได้รับการปรับปรุงเพื่อคำนวณพลังงานแรงกระทำให้มีความถูกต้องมากขึ้นด้วยการรวมค่าเบซิสเซตซูเปอร์โพลิชันแอร์เรอร์ หลังจากนั้นวิธีการศึกษาโดยการจำลองแบบมอนติ คาร์โล ถูกนำมาใช้ร่วมกับฟังก์ชันเหล่านี้ เพื่อที่จะประเมินโครงสร้างชั้นแรก ในสารละลายที่มีไฮดรอกซีลามีนเหลวเป็นตัวทำละลายอยู่เพียงชนิดเดียวในระบบที่กำลังศึกษาในแต่ละระบบที่ได้รับการตรวจหาโครงสร้างดังกล่าวจำนวน 3 ระบบ ประกอบด้วยโมเลกุลตัวทำละลายจำนวน 216 โมเลกุล ร่วมกับไอออนลิเธียมจำนวน 1 ไอออน สำหรับระบบแรกและกับไอออนคลอไรด์จำนวน 1 ไอออนในระบบที่สอง และกับลิเธียมคลอไรด์จำนวน 1 โมเลกุล สำหรับระบบสุดท้าย ตามลำดับ จากสิ่งที่ค้นพบสำหรับการศึกษานี้ นำมาซึ่งข้อสรุปดังต่อไปนี้ โครงสร้างชั้นแรกของสารละลายในระบบแรก ไอออนลิเธียมจะถูกล้อมรอบด้วยตัวทำละลายไฮดรอกซีลามีนจำนวน 7 โมเลกุล โดยที่ 2 โมเลกุลของไฮดรอกซีลามีนเกิดคีเลตอยู่กับไอออนลิเธียม ส่วนที่เหลือจะหันออกซิเจนเข้ายึดเหนี่ยวกับไอออนลิเธียม สำหรับระบบที่สองไอออนคลอไรด์จะถูกล้อมรอบด้วยโมเลกุลของตัวทำละลายจำนวน 8 โมเลกุล ซึ่งทั้ง 8 โมเลกุลจะหันไฮโดรเจนที่อยู่ใกล้กับออกซิเจนเข้ายึดเหนี่ยวกับคลอไรด์ และระบบสุดท้าย โครงสร้างชั้นแรกสำหรับไอออนลิเธียมไม่เปลี่ยนแปลงมากนัก แต่อิทธิพลของเคาน์เตอร์ไอออนนี้สามารถเห็นได้จากการลดลงของเลขโคออร์ดิเนตของไอออนคลอไรด์จาก 8 เป็น 5