งานวิจัยนี้มีจุดมุ่งหมายที่จะพัฒนาฟิล์มพอลิเมอร์ PVDF ให้มีสภาพเพียสโซอิเล็กตริกที่แรง โดยพิจารณาจากค่าสัมประสิทธิ์ความเครียดเพียสโซอิเล็กตริก d(,31) ในการวิจัยนี้ ได้เตรียมฟิล์มให้มีสภาพเพียสโซอิเล็กตริกโดยการยืดอบ ทำอิเล็กโทรด และจัดขั้ว ตามลำดับ จากนั้นวัดค่า d(,31) ด้วยการยึดปลายด้านหนึ่งของฟิล์มไว้ให้แน่น และถ่วงน้ำหนักที่ปลายตรงข้ามในแนวของการยืดเดิม วัดค่าประจุไฟฟ้าที่เกิดการถ่ายเทระหว่างอิเล็กโทรด แล้วนำไปคำนวณหาค่า d(,31) พบว่าค่า d(,31) ขึ้นอยู่กับหลายตัวแปรในกรรมวิธีของการเตรียมฟิล์ม ได้ศึกษาบทบาทของตัวแปรต่าง ๆ ทีละตัวโดยควบคุมตัวแปรอื่น ๆ ให้เหมือนกัน พบว่า d(,31) จะมีค่ามาก เมื่อเวลาที่ใช้จัดขั้วt(,p) มีค่ามาก เมื่อจัดขั้วด้วยสนามไฟฟ้า E(,p) สูง ๆ ที่อุณหภูมิ T(,p)สูง ๆ แต่ค่า d(,31) จะลดลงเมื่ออัตราส่วนของการยืดเพิ่มขึ้น ทั้งนี้ได้ทดลองยืดในอัตราส่วน1/1(,0)ระหว่าง4-6 เท่า เท่านั้น ในการเตรียมฟิล์มพบว่าค่าตัวแปร t(,p)(...) 20 นาที, E(,p) (...) 80 MV/m,T(,p) (...) 80 degree C และ 1/1(,0)= 4 เป็นชุดที่เหมาะสมที่จะให้ฟิล์ม PVDF ซึ่งมี ภาพเพียสโซอิเล็กตริกแรง สามารถนำไปประยุกต์ใช้เป็นเครื่องมือทางเสียงได้ดี