การขจัดกำมะถันในถ่านหินแม่เมาะโดยใช้สารประกอบโลหะอินทรีย์คือ สารละลายโซเดียมเบนซอกไซด์และโซเดียมบิวทอกไซด์ เป็นการศึกษาผลของเวลาในการขจัดกำมะถัน อุณหภูมิและขนาดอนุภาคถ่านหินที่มีต่อการขจัดกำมะถัน สภาวะที่เหมาะสมในการขจัดกำมะถันในถ่านหินแม่เมาะ (ขนาดถ่านหิน 75-250 ไมครอน) ด้วยสารละลายโซเดียมเบนซอกไซด์ คือ อุณหภูมิ205 องศาเซลเซียส. เวลา 10 นาที กำมะถันในถ่านหินลดลงจาก 3.15%เป็น 1.65% หรือ ลดลงร้อยละ 47.6 ร้อยละการลดกำมะถันไพไรต์เป็น63.2% หรือลดลงจาก 0.57% เป็น 0.21% และร้อยละการลดกำมะถันอินทรีย์เป็น 35.3% หรือลดลงจาก 2.18% เป็น 1.41% การศึกษาจลนพลศาสตร์การขจัดกำมะถันไพไรต์พบว่า ปฏิกิริยาการขจัดกำมะถันไพไรต์สามารถอธิบายโดยโมเดลปฏิกิริยาแบบต่อเนื่องได้เป็นปฏิกิริยาอันดับสอง สัดส่วนการเปลี่ยนของกำมะถันไพไรต์ในเทอมของเวลา,อุณหภูมิ และ ขนาดอนุภาคถ่านหิน สามารถเขียนได้เป็น (1/(1-X))-1 = 2.08r('-0.41)exp(-3783/T)t สำหรับโซเดียมเบนซอกไซด์ (1/(1-X))-1 = 702r('-0.34exp(-5279/T)t สำหรับโซเดียมบิวทอกไซด์ ข้อมูลทางจลนพลศาสตร์สามารถอธิบายโดยโมเดลแกนกลางที่ไม่เกิดปฏิกิริยาหดตัว ซึ่งพบว่า ปฏิกิริยาการขจัดกำมะถันควบคุมด้วยขั้นตอนการแพร่ค่าการแพร่ประสิทธิผล (De) สำหรับปฏิกิริยากำมะถันไพไรต์ คือ De = 3.67x10('6)exp(-34.9.10('6)/RT) สำหรับโซเดียมเบนซอกไซด์ De = 0.03exp(-58.5x10('6)/RT) สำหรับโซเดียมบิวทอกไซด์