การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาและเปรียบเทียบปัญหาและความต้องการในการสอนวิชาสุขศึกษาของครูที่มีวุฒิและไม่มีวุฒิทางสุขศึกษาในโรงเรียนมัธยมศึกษา สังกัดกรมสามัญศึกษา ตามการรับรู้ของตนเองและหัวหน้าหมวดวิชาพลานามัย เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้เป็นแบบสอบถามปัญหาการสอนวิชาสุขศึกษาที่ผู้วิจัยสร้างขึ้นเองจำนวน 6 ด้าน ได้แก่ด้านหลักสูตรวิชาสุขศึกษา ด้านเนื้อหาวิชาสุขศึกษา ด้านกระบวนการจัดการเรียนการสอน ด้านสื่อการสอนวิชาสุขศึกษา ด้านการประเมินผลการเรียนการสอนวิชาสุขศึกษา และด้านกิจกรรมเสริมหลักสูตรการเรียนการสอนวิชาสุขศึกษาโดยส่งแบบสอบถามไปยังกลุ่มตัวอย่างที่เป็นครูที่มีวุฒิทางสุขศึกษาจำนวน 370 ชุด ครูที่ไม่มีวุฒิทางสุขศึกษาจำนวน 370 ชุด และหัวหน้าหมวดวิชาพลานามัย จำนวน 370 ชุด ได้รับกลับคืนมาจำนวน 900 ชุด คิดเป็นร้อยละ81.08 แล้วนำข้อมูลที่ได้มาวิเคราะห์โดยหาค่าร้อยละ ค่ามัชฌิมเลขคณิตส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการทดสอบค่า "ที" (t-test) ผลการวิจัยพบว่า 1. ครูมีวุฒิและไม่มีวุฒิทางสุขศึกษารับรู้ว่า ตนเองมีปัญหาในการสอนสุขศึกษา โดยส่วนรวมอยู่ในระดับน้อย เมื่อเปรียบเทียบการรับรู้ปัญหาในการสอนวิชาสุขศึกษาของครูที่มีวุฒิและไม่มีวุฒิทางสุขศึกษาพบว่า แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญที่ระดับ .05 โดยครูที่ไม่มีวุฒิทางสุขศึกษารับรู้ว่าตนเองมีปัญหามากกว่าครูที่มีวุฒิทางสุขศึกษา 2. หัวหน้าหมวดวิชาพลานามัยรับรู้ว่าครูที่ไม่มีวุฒิทางสุขศึกษามีปัญหาในการสอนสุขศึกษาระดับมาก ด้านหลักสูตรวิชาสุขศึกษา ด้านกระบวนการจัดการเรียนการสอน และด้านสื่อการสอนวิชาสุขศึกษา เมื่อเปรียบเทียบปัญหาในการสอนวิชาสุขศึกษาของครูที่มีวุฒิและไม่มีวุฒิทางสุขศึกษา ตามการรับรู้ของหัวหน้าหมวดวิชาพลานามัยพบว่า แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญที่ระดับ .05โดยหัวหน้าหมวดวิชาพลานามัยรับรู้ว่า ครูที่ไม่มีวุฒิทางสุขศึกษามีปัญหามากกว่าครูที่มีวุฒิทางสุขศึกษา 3. ครูที่มีวุฒิและไม่มีวุฒิทางสุขศึกษา มีความต้องการความช่วยเหลือในการสอนวิชาสุขศึกษา อยู่ในระดับมากทุกรายข้อ เมื่อเปรียบเทียบความต้องการในการสอนวิชาสุขศึกษาของครูที่มีวุฒิและไม่มีวุฒิทางสุขศึกษาพบว่า แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญที่ระดับ .05 โดยครูที่ไม่มีวุฒิทางสุขศึกษามีความต้องการในการสอนวิชาสุขศึกษา มากกว่าครูที่มีวุฒิทางสุขศึกษา