การศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อที่จะสร้างฟังก์ชั่นอรรถประโยชน์ในระดังภาค และ mobilities matrix เพื่อประโยชน์ในการนำมาอธิบายปรากฏการณ์เคลื่อนย้ายประชากรระหว่าง ภาคของประเทศไทย แบบจำลองที่ใช้ในการศึกษาเป็นแบบจำลองเพื่อประมาณการเคลื่อนย้ายประชากรระหว่างภาคโดยเชื่อมโยงกับการกำหนดฟังก์ชั่นอรรถประโยชน์ในระดับภาคต่าง ๆ ซึ่งขึ้นอยู่กับปัจจัยทางด้านเศรษฐกิจสังคมของภาคต่าง ๆเหล่านั้น ในการศึกษาครั้งนี้ได้แบ่งภาคที่ศึกษาออกเป็น 5 ภาค คือ ภาคเหนือ ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ภาคใต้ ภาคกลาง และกรุงเทพมหานครโดยแยกศึกษาการเคลื่อนย้ายประชากรระหว่างภาคดังกล่าวออกเป็นในฤดูการเพาะปลูกและนอกฤดูเพาะปลูก ระหว่างปี พ.ศ. 2520-2532 ข้อมูลที่ใช้ในการศึกษาเป็นข้อมูลอนุกรมเวลา ได้แก่ ข้อมูลจำนวนการเคลื่อนย้ายประชากรระหว่างภาค และข้อมูลด้านเศรษฐกิจสังคมในระดับภาค เครื่องมือที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล คือวิธีประมาณการโดยใช้loblinear เพื่อประมาณค่าอรรถประโยชน์ในระดับภาค และ mobilitiesระหว่างภาค รวมทั้งวิธีการวิเคราะห์สมการถดถอยพหุคูณ เพื่อกำหนดฟังก์ชั่นอรรถประโยชน์ของภาคต่าง ๆ ผลของการศึกษาพบว่า ปัจจัยหลังทางการเกษตรที่สำคัญที่กำหนดฟังก์ชั่นอรรถประโยชน์ของภาคต่าง ๆ นอกจากกรุงเทพมหานครและภาคใต้ ได้แก่ จำนวนผู้มีงานทำภาคเกษตรและจำนวนเนื้อที่เพาะปลูกข้าว ส่วนปัจจัยหลักอื่น ๆ ที่สำคัญที่กำหนดฟังก์ชั่นอรรถประโยชน์ของภาคต่าง ๆ ได้แก่จำนวนเงินให้สินเชื่อของธนาคารพาณิชย์ สัดส่วนผู้มีงานทำนอกภาคเกษตรต่อจำนวนประชากรทั้งหมด รวมทั้งจำนวนสถานประกอบการอุตสาหกรรมที่จดทะเบียนใหม่ สรุปได้ว่า แบบจำลองที่ใช้ในการศึกษา สามารถอธิบายแนวโน้มการเคลื่อนย้ายประชากรระหว่างภาค ของประเทศไทยในช่วงเวลาที่ศึกษาได้อย่างน่าพอใจ