การศึกษานี้เป็นการศึกษารูปแบบ RELP ระหว่างสายพันธุ์ B.japonicum 23 สายพันธุ์ โดยการทำ Southern blot และhybridize กับ nif structural genes และ common nod genesและศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างประสิทธิภาพการตรึงไนโตรเจน การเกิดปม,ลักษณะการเกิดปมกับจีนที่เกี่ยวข้องคือ nif และ nod genes ผลจากการทดสอบประสิทธิภาพการตรึงไนโตรเจน การเกิดปมกับถั่วเหลือ สจ.5พบว่าแอคติวิตีของเอนไซม์ในโตรจีเนส ทั้ง 23 สายพันธ์ไม่มีความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญจากการวิเคราะห์ค่าทางสถิติ และพบว่าสายพันธุ์ส่วนใหญ่ให้ปมอยู่ในระดับสูง 30-43 ปมต่อต้นและในระดับปานกลาง 24-26 ปมต่อต้นและในระดับต่ำมีเพียง 1 สายพันธุ์ 20 ปมต่อตัน ลักษณะการเกิดปมแบ่งได้เป็น 2 กลุ่ม กลุ่ม 1 มีการกระจายตามรากแก้วและรากแขนงมี 3 สายพันธุ์ได้แก่ THA2, THA5 และ USDA 117 และอีกกลุ่มปนจะเกิดตามรากแก้วซึ่งได้แก่สายพันธุ์ส่วนใหญ่ที่เหลืออีก 20 สายพันธุ์ ผลจากการศึกษาจากรูปแบบการย่อยโครโมโซมัลดีเอนเอด้วยเรสทริกซันเอนไซม์ (restriction pattern) โดยใช้เอนไซม์ EcoRI,HindIII, P('5)+I BamHI พบว่าจำแนกความแตกต่างจากรูปแบบที่เกิดขึ้นทั้ง 9 รูปแบบ ความแตกต่างจากรูปแบบจำแนกความแตกต่างระหว่างสายพันธุ์ได้ 4 สายพันธุ์ คือ USDA76, USDA94, USDA142 และ TAL432อีก 19 สายพันธุ์จำแนกได้เป็นกลุ่ม ๆ ผลจากการศึกาารูปแบบของ nif HDKไฮบริไดเชชันพบว่ารูปแบบที่แตกต่างกัน 4 รูปแบบจากการย่อยด้วย EcoRIและจำแนกได้เป็น 5 รูปแบบจากการย่อยด้วย PatI จากรูปแบบของ nod ABCและ D ไฮบริไดเชชันกับโครโมโซมัลดีเอนเอ ที่ได้จากการย่อยด้วย BamHIยกเว้นสายพันธุ์ USDA35, USDA184 และ TAL377 พบว่าจำแนกได้ 8 รูปแบบ จากผลพบว่า ไม่มีความสัมพันธ์ระหว่าง nitrogenase activityกับรูปแบบที่ได้จากการใช้ nif HDK เป็นตัวติดตามจำนวนปมที่เกิดขึ้นไม่มีความสัมพันธ์กับรูปแบบที่ได้จากการใช้ nod ABC และ D นั่นแสดงถึงประสิทธิภาพการตรึงไนโตรเจน การเกิดปนนั้นไม่ได้ขึ้นอยู่กับ nif และ nodโดยตรง ซึ่งอาจจะมี ganne ตัวอื่นๆ ที่มีความสัมพันธ์หรือมีความเกี่ยวข้องกับกระบวนการตรึงไนโตรเจนและเกิดปม ผลจากการจัดจำแนกโดย restriction pattern พบว่ามีความสัมพันธ์กับการจัดแบ่งกลุ่มโดยวิธี ELISA ที่ดำเนินการทดลองโดยดร นันทกร และคณะ, 1989 และผลจากการใช้ nod ABC และ D เป็นตัวติดตามที่จำแนกความแตกต่างได้สัมพันธ์กับ restriction pattern