งานวิจัยนี้ ได้สร้างรีคอมบิแนนท์พลาสมิตเพื่อเพิ่มการผลิตเอนไซม์โซแลเนส โดยตัดชิ้นส่วนดีเอ็นเอที่แสดงแอคติวิตีของไซแลเนส ของ streptomyces sp. 42-9 ขนาด 5.4 กิโลเบสจากรีคอมบิแนนท์พลาสมิด pPT6C ด้วยเรสตริกซันเอนไซม์ HindIIIหรือ XbaI แล้วโคลนเข้ากับโปรโมเตอร์ที่มีประสิทธิภาพสูงซึ่งอยู่บนพลาสมิดพาหะ pUC19 pT7-7 pIJ4083/3 และ pIJ4090โดยให้แสดงออกใน Escherichia coli DS941 และ E. coliJM109 เมื่อมี pUC19 และ pT7-7 เป็นพลาสมิดพาหะ และให้แสดงออกใน Streptomyces lividans TK64 เมื่อมี pIJ4083/3และ pLJ4090 เป็นพลาสมิดพาหะ ผลการวิจัย ในระบบเซลล์เจ้าบ้านที่เป็น Strptomyces นั้นพบว่า รีคอมบิแนนท์พลาสมิดที่ได้มีขนาดเท่ากับพลาสมิดพาหะเดิมและ ไม่พบว่ามีโคลนใดให้ไซแลเนสแอคติวิตีสูงกว่า หรือ เท่ากับสายพันธุ์เดิมที่มีรีคอมบิแนนท์พลาสมิด pPT6C สำหรับในระบบเซลล์เจ้าบ้านที่เป็น E. coli นั้น โคลนที่ได้จาก E. coli พบว่า ได้รีคอมบิแนนท์พลาสมิดที่รับชิ้นส่วนดีเอ็นเอ ขนาด 5.4 กิโลเบสเข้าไปคือ รีคอมบิแนนท์พลาสมิด pI9C-I pI9C-2 และ pI9C-3เมื่อมี pUC19 เป็นพลาสมิดพาหะ และรีคอมบิแนนท์พลาสมิด p7C-3เมื่อมี pT7-7 เป็นพลาสมิดพาหะ ส่วนโคลนจาก E. coli JM109ได้รีคอมบิแนนท์พลาสมิด p19C-4 เมื่อใช้ pUC19 เป็นพลาสมิดพาหะและพบว่า ชิ้นส่วนดีเอ็นเอที่รับเข้าไปมีการเปลี่ยนแปลง โดยพบเบื้องต้นว่ามีขนาดเล็กลงเป็น 5.2 กิโลเบส และสูญเสียจุดตัดด้วยเรสตริกชันเอนไซม์ XbaI ไป 1 แห่ง แต่อย่างไรก็ตาม ไม่พบว่ามีโคลนใดที่สามารถให้แอคติวิตีของไซแลเนสได้นอกจากนี้ ยังได้ยืนยันด้วยการตรวจสอบรูปแบบของโปรตีนโดยการทำ SDS-PAGEเปรียบเทียบกับเซลล์เจ้าบ้าน