อุณหภูมิและเวลาที่คาร์บอนไนซ์ มีผลต่อการสลายตัวของกำมะถันในถ่านหิน โดยทำการทดลองคาร์บอนไนซ์ถ่านหิน 2 แหล่ง คือ แม่เมาะและบางปูดำ อุณหภูมิที่คาร์บอไนซ์ 400, 450, 500, 600 และ700 องศาเซลเซียส เวลาคาร์บอไนซ์ 0, 10, 20, 30, 60 และ 90 นาทีพบว่าเมื่อเพิ่มอุณหภูมิและเวลาที่คาร์บอไนซ์ กำมะถันรวม กำมะถันซัลเฟตและกำมะถันไพไรต์ในถ่านหินจะสลายตัวได้เพิ่มขึ้น ในถ่านหินแม่เมาะกำมะถันไพไรต์และกำมะถันซัลเฟตสลายตัวอย่างสมบูรณ์ที่อุณหภูมิ 500 เซลเซียสเวลา 90 นาที และ 600 เซลเซียส เวลา 10 นาที ตามลำดับ ส่วนในถ่านหินบางปูดำ กำมะถันไพไรต์และกำมะถันซัลเฟตสลายตัวอย่างสมบูรณ์ที่ 700องศาเซลเซียส เวลา 20 และ 10 นาที ตามลำดับ บางส่วนของกำมะถันซัลเฟตและกำมะถันไพไรต์ สลายตัวไปอยู่ในรูปกำมะถันซัลไฟต์ ทำให้พบกำมะถันซัลไฟด์เพิ่มขึ้นที่อุณหภูมิ และเวลาคาร์บอไนซ์สูงขึ้น สำหรับการสลายตัวของกำมะถันอินทรีย์ พบว่ามีการเปลี่ยนแปลงน้อยมาก เมื่อเพิ่มอุณหภูมิและเวลาคาร์บอไนซ์ให้สูงขึ้น พบว่าอัตราเร็วปฏิกิริยาการสลายตัวของกำมะถันรวม กำมะถันซัลเฟต และกำมะถันไพไรต์เป็นปฏิกิริยาอันดับสอง หนึ่ง และหนึ่งตามลำดับ สำหรับถ่านหินทั้งสองแหล่ง