การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างความรู้สึกเห็นคุณค่าในตนเอง กับความสามารถในการพูดภาษาอังกฤษของนักศึกษาวิทยาลัยพลศึกษาระดับประกาศนียบัตรวิชาการศึกษาชั้นสูง กลุ่มตัวอย่างประชากรที่ใช้ในการวิจัยเป็นนักศึกษาวิชาเอกพลศึกษา ชั้นปีที่ 1 ปีการศึกษา 2533 จากวิทยาลัยพลศึกษา รวม 8 แห่ง จำนวน 320 คน เป็นนักศึกษาชาย 160 คน และนักศึกษาหญิง 160 คน ซึ่งได้มาด้วยวิธีการสุ่มแบบแบ่งชั้นหลายขั้นตอน และให้กลุ่มตัวอย่างประชากรทำแบบวัดความรู้สึกเห็นคุณค่าในตนเองและแบบสอบความสามารถในการพูดภาษาอังกฤษนำข้อมูลที่ได้มาวิเคราะห์โดยใช้สถิติค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์แบบเพียร์สันโพรดัก โมเมนท์ (Pearson product-moment correlationcoefficient) คำนวณด้วยโปรแกรมสำเร็จรูปเอสพีเอสเอสเอ็กซ์ (SPSSX-statistic package for the social sciences) ผลการวิจัยพบว่า 1. ความรู้สึกเห็นคุณค่าในตนเองของนักศึกษาวิทยาลัยพลศึกษาไม่มีความสัมพันธ์กับความสามารถในการพูดภาษาอังกฤษ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 2. ความรู้สึกเห็นคุณค่าในตนเองของนักศึกษาชายไม่มีความสัมพันธ์กับความสามารถในการพูดภาษาอังกฤษ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 3. ความรู้สึกเห็นคุณค่าในตนเองของนักศึกษาหญิงไม่มีความสัมพันธ์กับความสามารถในการพูดภาษาอังกฤษ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05