งานวิจัยนี้เป็นการศึกษาการนำขี้เถ้าแกลบที่ไวต่อการทำปฏิกิริยาแทนที่ ปูนซีเมนต์ปอร์ตแลนด์บางส่วนในการบำบัดกากตะกอนโลหะไฮดรอกไซด์สังเคราะห์ โดยวิธีการหล่อแข็ง ซึ่งขี้เถ้าแกลบที่ไวต่อการทำปฏิกิริยาเตรียมโดยการเผาแกลบที่ อุณหภูมิ 650 องศาเซลเซียสเป็นเวลา 1 ชั่วโมงและนำขี้เถ้าแกลบที่ได้ไปหล่อแข็ง โลหะไฮกรอกไซด์โดยการแทนที่ปูนซีเมนต์ด้วยขี้เถ้าแกลบในอัตราร้อยละ 10, 20 และ30 โดยน้ำหนักเฟอริกไฮดรอกไซด์ โครเมียมไฮดรอกไซด์ และ สังกะสีไฮดรอกไซด์ ในอัตรา ร้อยละ 10 โดยน้ำหนัก ตลอดการทดลองก้อนหล่อแข็งของเสียที่มีอายุ 28 วันถูกนำมา ทดสอบความคงทนต่อการกัดกร่อนโดยสารละลายกรดและความคงทนต่อสภาวะเปียกและแห้ง ผลการทดสอบพบว่าค่าพีเอชของสารละลายกรดซัลฟูริก ไนตริก อะซิติกและคาร์บอนิกหลัง สัมผัสก้อนหล่อแข็งของเสียมีพีเอชที่เพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วในช่วง 8 วันแรกและ เพิ่มขึ้นในอัตราที่ลดลงเมื่อระยะเวลาสัมผัสสารละลายกรดนานขึ้นการแทนที่ ปูนซีเมนต์ด้วยขี้เถ้าแกลบมากขึ้นทำให้น้ำหนักและขนาดเส้นผ่านศูนย์กลางของก้อน หล่อแข็งของเสียเกิดการเปลี่ยนแปลงมากขึ้น นอกจากนี้ยังพบว่าก้อนหล่อแข็งของเสียที่มี Zn(OH(,2)) มีความคงทนต่อ การกัดกร่อนโดยสารละลายกรดน้อยกว่าก้อนหล่อแข็งของเสียที่มี Fe(OH(,3)) และ Cr(OH)(,3) ส่วนก้อนหล่อแข็งที่สัมผัสสารละลายกรดซัลฟูริกและคาร์บอนิกมีการ เปลี่ยนแปลงในลักษณะที่ต่างจากสารละลายกรดอะซิติกและไนตริก คือมีน้ำหนักและ ขนาดเส้นผ่านศูนย์กลางที่เพิ่มขึ้น และเมื่อจัดลำดับความรุนแรงของการกัดกร่อน ของสารละลายกรดทั้งสี่ชนิด พบว่าสารละลายกรดอะซิติก ทำให้ก้อนหล่อแข็งเกิดการ กัดกร่อนและสูญเสียน้ำหนักมากที่สุดรองลงมาเป็นสารละลายกรดไนตริก ซักฟูริกและ คาร์บอนิกส่วนการทดสอบความคงทนต่อสภาวะเปียกและแห้ง พบว่าไม่เกินเกณฑ์มาตรฐาน และขี้เถ้าแกลบส่งผลให้ความคงทนของก้อนหล่อแข็งเพิ่มขึ้น