การศึกษานี้เป็นการพัฒนาแบบจำลองสำหรับติดตามการเปลี่ยนแปลงการใช้ประโยชน์ ที่ดินป่าไม้ บริเวณอำเภอแม่แจ่ม จังหวัดเชียงใหม ในช่วงปี พ.ศ. 2533-2542 โดย ประยุกต์ใช้การสำรวจข้อมูลระยะไกลร่วมกับระบบสารสนเทศภูมิศาสตร์ ประกอบด้วยการ ศึกษา 3 ส่วนคือ 1) การศึกษาการเปลี่ยนแปลงการใช้ประโยชน์ที่ดินป่าไม้ 2) การ ศึกษาความสัมพันธ์ของปัจจัยทางด้านชีวกายภาพและการใช้ประโยชน์ที่ดินป่าไม้ ด้วย วิธี Correlation matrix และ 3) ศึกษาหาความสัมพันธ์ของปัจจัยทางด้านเศรษฐกิจ สังคมกับการใช้ประโยชน์ที่ดินประเภทป่าไม้ ด้วย Multiple Linear Regression Analysis ในลักษณะของแบบจำลองด้วยลำดับและนัยสำคัญ ผลการศึกษาการเปลี่ยนแปลงการใช้ประโยชน์ที่ดินป่าไม้ในช่วง 10 ปี พบว่าการ ใช้ประโยชน์ที่ดินส่วนใหญ่ คือพื้นที่ป่าไม้มีแนวโน้มลดลง เนื่องจากพื้นที่ส่วน ใหญ่ถูกเปลี่ยนเป็นพื้นที่เกษตรกรรม พื้นที่เปิดโล่ง/ทุ่งหญ้า และหมู่บ้าน/แหล่ง ชุมชน ตามลำดับ โดยปัจจัยทางด้านชีวกายภาพที่มีผลต่อการเปลี่ยนแปลงการใช้ประโยชน์ ที่ดินป่าไม้ คือเส้นชั้นความสูงเป็นปัจจัยที่จำกัดการใช้ประโยชน์ที่ดินเพื่อ กิจกรรมต่างๆ ของมนุษย์ ส่วนปัจจัยทางด้านเศรษฐกิจสังคมที่มีผลทางลบต่อการใช้ ประโยชน์ที่ดินป่าไม้อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติได้แก่ จำนวนครัวเรือน จำนวนร้านค้า จำนวนประชากรช่วงอายุระหว่าง 18-50 ปี และจำนวนครัวเรือนที่ประกอบอาชีพเพาะปลูก ผลการศึกษาสามารถพัฒนาแบบจำลองเพื่อใช้แสดงความสัมพันธ์ของปัจจัยในรูปของแบบ จำลองได้เป็น FC = a + b(,1) (จำนวนร้านค้า) (,t+1) + b(,2) (จำนวนครัวเรือน) (t+1) + Error term ซึ่งอธิบายรูปแบบการใช้ประโยชน์ที่ดินป่าไม้ในอนาคตภายใต้ ความเจริญทางด้านเศรษฐกิจ