วิทยานิพนธ์ (ค.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2554

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษา รวบรวมและวิเคราะห์แนวคิดของพระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ. ปยุตฺโต) เกี่ยวกับการเรียนรู้ตลอดชีวิตเพื่อการพัฒนาที่ยั่งยืนในด้านแนวคิด รูปแบบการจัดศึกษา กระบวนการและการสนับสนุนส่งเสริมให้เกิดการเรียนรู้ตลอดชีวิตเพื่อการพัฒนาที่ยั่งยืน 2) เพื่อนำเสนอแนวทางจัดการเรียนรู้ตลอดชีวิตเพื่อการพัฒนาที่ยั่งยืนในด้านกลุ่มเป้าหมาย ผู้จัดและกระบวนการจัด ตามแนวคิดของพระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ. ปยุตฺโต) การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ โดยใช้การวิจัยเอกสาร (Documentary research) และการสัมภาษณ์ในการเก็บข้อมูล ตรวจสอบผลการวิจัยโดยผู้ทรงคุณวุฒิ ผลการวิจัยพบว่า 1. แนวคิดของพระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ. ปยุตฺโต) ในด้านการเรียนรู้ตลอดชีวิตเพื่อการพัฒนาที่ยั่งยืน คือ มนุษย์ต้องมีการเรียนรู้ตามหลักไตรสิกขา ที่นำไปสู่การอยู่ร่วมกันอย่างเกื้อกูลของบุคคล สังคมและธรรมชาติ จึงจะเกิดการพัฒนาที่ยั่งยืน ด้านรูปแบบการศึกษาคือ การศึกษาทุกรูปแบบจะต้องประกอบไปด้วยผู้สอนและผู้เรียน ซึ่งผู้สอนจะต้องทำหน้าที่ทั้งการสอนวิชาความรู้รวมทั้งทักษะ และสอนการดำรงชีวิตที่ดีและสร้างสรรค์เกื้อกูล ด้านกระบวนการเรียนรู้คือ การเรียนรู้เกิดจากการรับประสบการณ์ผ่านประสาทสัมผัส แล้วใช้ประสบการณ์นั้นเป็นข้อมูลในการพัฒนาชีวิตในด้านต่างๆ ซึ่งมีปัจจัยหลายประการที่นำไปสู่การเรียนรู้ ด้านการสนับสนุนส่งเสริมการเรียนรู้ตลอดชีวิตคือ ส่งเสริมปัจจัยที่นำไปสู่การเรียนรู้ ความสันโดษ และฝึกการเสพบริโภคปัจจัย 4 2. ด้านกลุ่มเป้าหมายพระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ. ปยุตฺโต) ให้แนวทางสำหรับบุคคลทั่วไปและให้ความสำคัญกับเด็กและเยาวชนมากเป็นพิเศษ ด้านผู้จัดการศึกษาพระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ. ปยุตฺโต) ให้แนวทางสำหรับผู้จัดการศึกษา 5 กลุ่ม คือ พ่อแม่ ครูอาจารย์ รัฐและสังคม สถาบันการศึกษา และสื่อมวลชน ด้านกระบวนการจัดต้องมีการพัฒนาฉันทะ ฝึกการคิดโดยเฉพาะจากปัญหาและสิ่งที่พบในชีวิตประจำวัน ส่งเสริมกิจกรรมการศึกษาต่างๆ ฝึกระเบียบวินัย และสอนให้เกิดความรักธรรมชาติ