วิทยานิพนธ์ (วท.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2538

การคัดแยกเชื้อรา 51 สายพันธุ์ จากลูกแป้งสุรา ลูกแป้งกระแช่และลูกแป้งข้าวหมากจำนวน 20 ตัวอย่าง พบว่ามีเพียง 9 สายพันธุ์ที่มีแอคติวิตีของเรนนินและได้จำแนกชนิดของเชื้อ พบว่า Rhizopus microsporus S1 เป็นสายพันธุ์ที่มีแอคติวิตีของเรนนินสูงสุด เมื่อใช้สปอร์อายุ 2 วัน จำนวน 10 7 สปอร์/มล. เลี้ยงในอาหารเหลวที่มีรำข้าวเข้มข้น 3% และค่าความเป็นกรดด่างเริ่มต้นที่ 7.3 ในภาวะที่เหมาะสมของในการเลี้ยงเชื้อเพื่อผลิตเอนไซม์เรนนินโดยบ่มบนเครื่องเขย่าที่ความเร็ว 200 รอบต่อนาที อุณหภูมิ 30 องศาเซลเซียส เป็นเวลา 4 วัน พบว่ารานี้สามารถผลิตเอนไซม์เรนนินได้ 10 หน่วยต่อ มก.โปรตีน เอนไซม์เรนนินจาก R.microsporus S1 ได้ทำให้บริสุทธิ์ โดยการตกตะกอนลำดับส่วนด้วยแอมโมเนียมซัลเฟตที่ความเข้มข้น 30-75% แล้วแยกด้วยการผ่านคอลัมน์ดีเอวี-โทโยเพิร์ล 650 เอ็ม และคอลัมน์เจลฟิลเตรชั่น เซฟาเด็กซ์ จี-75 พบว่าเอนไซม์นี้มีความบริสุทธิ์ขึ้น 23.86 เท่าและได้ปริมาณเอนไซม์ 10.95% จากเอนไซม์เริ่มต้น การศึกษาสมบัติของเอนไซม์ พบว่าประกอบด้วย 2 โมเลกุลที่มีน้ำหนักโมเลกุลประมาณ 18,000 และ 19,000 ตามลำดับ ภาวะที่เหมาะสมต่อการทำงานของเอนไซม์โปรติเอสคืออุณหภูมิ 35 องศาเซลเซียส ที่ความเป็นกรดด่างเท่ากับ 7.0 ส่วนภาวะที่เหมาะสมต่อการทำงานของเอนไซม์เรนนินคืออุณหภูมิ 55 องศาเซลเซียส ความเป็นกรดด่างเท่ากับ 5.8 โดยใช้นมพร่องไขมันเข้มข้น 10% ในสารละลายแคลเซียมคลอไรด์ 25 มิลลิโมลาร์ สับสเตรทและเอนไซม์นี้มีความเสถียรที่ความเป็นกรดด่าง 2.5-7.5 อุณหภูมิไม่สูงกว่า40 องศาเซลเซียส