วิทยานิพนธ์ (วศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2554

งานวิจัยนี้เป็นการสกัดแยกไอออนปรอทในรูปของ (HgCl₄)²⁻ ออกจากน้ำทิ้งที่ได้จากหลุมขุดเจาะก๊าซธรรมชาติโดยใช้เยื่อแผ่นเหลวที่พยุงด้วยเส้นใยกลวง โดยทำการศึกษาปัจจัยต่างๆ ที่มีผลต่อประสิทธิภาพในการสกัดและนำกลับไอออนปรอท อาทิเช่น ค่าความเข้มข้นของกรดไฮโดรคลอริคในสารละลายป้อน ความเข้มข้นของสารสกัด Aliquat 336 และสารสกัด TOA ความเข้มข้นของสารละลยนำกลับ Thiourea และ อัตราการไหล โดยดำเนินการในระบบกะ ทั้งยังศึกษาถึงประสิทธิภาพของการใช้โมดูลเส้นใยกลวงแบบ 2 โมดูล จากผลการทดลองพบว่าระบบการสกัดแบบ 2 โมดูล ให้ประสิทธิภาพการสกัดไอออนปรอทสูงกว่าการใช้ระบบการสกัดแบบ 1 โมดูล จากผลการทดลองพบว่า ในการทดลองที่ใช้สารสกัด Aliquat 336 ความเข้มข้น 4 เปอร์เซ็นต์โดยปริมาตร ทั้งโมดูลที่ 1 และ 2 ความเข้มข้นของกรดไฮโดรคลอริคในสารละลายป้อนเท่ากับ 0.2 โมลต่อลิตร ความเข้มข้นของสารละลยนำกลับ Thiourea เท่ากับ 0.1 โมลต่อลิตร และ อัตราการไหลของสารละลายป้อนและนำกลับเท่ากับ 100 มิลลิลิตรต่อนาที ให้ร้อยละการสกัดและการนำกลับไอออนปรอทสูงที่สุด คือ 99.89 และ 95.45 ตามลำดับ ซึ่งสามารถกำจัดไอออนปรอทออกจากน้ำทิ้งได้ตามมาตรฐานกระทรวงอุตสาหกรรม สำหรับแบบจำลองทางคณิตศาสตร์ในงานวิจัยนี้ มีแนวความคิดหลักจากการถ่ายโอน ณ สภาวะความเข้มข้นต่ำ ที่มีพฤติกรรมเป็นความสัมพันธ์เชิงเส้นตรง โดยมีค่าคงที่ของการสกัด (kf) และค่าคงที่ในการนำกลับ (ks) ที่สภาวะสมดุล ซึ่งมีค่าเท่ากับ 215.43 และ 0.236 ตามลำดับ ในการทดลองการสกัดด้วย Aliquat 336 โดยแบบจำลองทางคณิตศาสตร์สามารถทำนายค่าความเข้มข้นปรอท ในสารละลายป้อนและสารละลายนำกลับขาออก ได้อย่างแม่นยำ ในสภาวะคงตัวของกระบวนการ