วิทยานิพนธ์ (ค.ด.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2554

พัฒนาเกณฑ์มาตรฐานคุณภาพค่ายมวยในประเทศ ไทย โดยใช้เทคนิคเดลฟาย 3 รอบ กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ ผู้เชี่ยวชาญด้านมวยไทย จำนวน 17 ท่าน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยได้แก่แบบสอบถามปลายเปิด และแบบสอบถามเดลฟาย นำข้อมูลที่ได้มาหาค่ามัธยฐาน ค่าพิสัยระหว่างควอไทล์ และค่าฐานนิยม แล้วตรวจสอบ ความเหมาะสมและความเป็นไปได้ของเกณฑ์มาตรฐานคุณภาพค่ายมวยไทยในประเทศไทย จากกลุ่มตัวอย่างซึ่งเป็นหัวหน้าค่ายมวยไทยจำนวน 349 คน นำข้อมูลที่ได้มาหาค่าเฉลี่ยและ ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ผลการวิจัยพบว่า เกณฑ์มาตรฐานคุณภาพค่ายมวยไทยในประเทศไทยที่ได้จากการ ศึกษาวิจัยครั้งนี้มีจำนวน 9 ด้าน 31 ตัวบ่งชี้ ประกอบด้วย 1. มาตรฐานด้านการบริหารค่าย มวยไทย 2. มาตรฐานด้านการฝึกซ้อมและอุปกรณ์การฝึกซ้อม 3. มาตรฐานด้านวิทยาศาสตร์ และเทคโนโลยีกีฬาในการพัฒนาสมรรถนะนักมวยไทย 4. มาตรฐานด้านการอนุรักษ์และเผยแพร่ศิลปะมวยไทย 5. มาตรฐานด้านการจัดการสถานที่ อุปกรณ์อำนวยความสะดวก ที่พักและความปลอดภัยให้แก่นักมวย 6. มาตรฐานด้านการส่งเสริมความรู้และการพัฒนาตนเองให้กับนักมวยและบุคลากรที่เกี่ยวข้องภายในค่ายมวย 7. มาตรฐานด้านการจัดการในการแข่งขันของนักมวย 8. มาตรฐานด้านการปฏิบัติตามกฎระเบียบและแนวทางพระราชบัญญัติกีฬามวย พ.ศ. 2542 9. มาตรฐานด้านเกียรติประวัติค่ายมวยไทย ความเหมาะสมและความเป็นไปได้ของเกณฑ์มาตรฐานคุณภาพค่ายมวยไทยทุกด้านในประเทศไทย มีค่าเฉลี่ยรวม 4.54 อยู่ใน ระดับมากที่สุด