วิทยานิพนธ์ (วท.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2536

การเลี้ยงเนื้อเยื่อของต้นกล้าแตกโม ในอาหารสูตร MS ดัดแปลง รวม 20 สูตร พบว่าเนื้อเยื่อใบเลี้ยงถูกชักนำให้เกิดแคลลัส รากและยอดได้ แคลลัสที่พบมี 3 ชนิด คือแคลลัสสีขาวใส เกิดที่ผิวของใบเลี้ยงในอาหารเกือบทุกสูตร แคลลัสสีเหลืองเกิดที่บริเวณรอยตัดในอาหารสูตร MS + IAA 1-2 mg/1+BAP 10mg/1 และสามารถพัฒนาไปเป็นยอดได้ในอาหารสูตร MS +IAA 1 mg/1+BAP 10 mg/1 ส่วนการเกิดรากจากเนื้อเยื่อใบเลี้ยงพบว่าเกิดได้ในอาหารสูตร MS+IAA หรือ NAA 1-2 mg/1 ซึ่งไม่มี BAP อยู่เลยและรากที่เกิดในอาหารที่ใส่ IAA แม้จะมีจำนวนน้อยกว่าแต่มีความยาวและแตกแขนงได้ดีกว่ารากที่เกิดในอาหารที่ใส่ NAA เนื้อเยื้อ hypocotyls ถูกชักนำให้เกิดแคลลัสได้ 2 ชนิดคือแคลลัสเหลืองและแคลลัสสีเขียว แต่ไม่พบว่าเกิดแคลลัสสีขาวใส ยอดและรากส่วนเนื้อเยื่อปลายยอดเจริญยืดตัวได้ดีที่สุด และเกิดรากได้ดีที่สุดในอาหารสูตร MS+IAA 1mg/1 การศึกษาการเกิดพอลิพลอยด์ของแตงโม ที่ผ่านการแช่ในสารละลายโคลชิซีนความเข้มข้นแตกต่างกัน คือ 0.5 0.1 0.05 และ 0.01 เปอร์เซ็นต์เป็นเวลา 12 24 และ48 ชั่วโมง ใน น้ำกลั่นหรืออาหารเหลวสูตร MS โดยการวัดขนาดของเซลล์คุม จำนวนคอนโรพลาสต์ ความยาวราก และจำนวนโครโมโซมพบว่าต้นแตงโมที่แช่ในสารละสารโคลชิซีน 0.05 เปอร์เซ็นต์ เวลา 12 ชั่วโมงอาหารเหลว MS+โคลชิซีน 0.05 เปอร์เซ็นต์ เวลา 24 ชั่วโมง และในอาหารเหลว MS+โคลชิซีน 0.01 เปอร์เซ็นต์ เวลา 12 ชั่วโมง มีขนาดของเซลล์คุมและจำนวนคอลโรพลาสต์ แตกต่างทางสถิติกับต้นควบคุม ส่วนความยาวรากไม่มีความแตกต่างทางสถิติกับต้นควบคุม เทคนิคการเตรียมเซลล์ปลายรากแตงโมจากหลอดทดลองเพื่อศึกษาจำนวนโครโมโซม ยังไม่สามารถทำได้ในการทดลองครั้งนี้