วิทยานิพนธ์ (ค.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2554

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) พัฒนาและตรวจสอบความสอดคล้องของโมเดลเชิงสาเหตุของการกำกับตนเองด้านความมีวินัยของนักเรียนมัธยมศึกษาตอนต้น และ 2) ศึกษาเปรียบเทียบระดับการกำกับตนเองด้านความมีวินัยของนักเรียนมัธยมศึกษาตอนต้นที่มีภูมิหลังต่างกัน กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้ คือ นักเรียนมัธยมศึกษาต้นในโรงเรียนสังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขึ้นพื้นฐาน ในเขตกรุงเทพมหานคร จำนวน 820 คน ได้มาจากการสุ่ม 2 ขั้นตอน (two - stage random sampling) เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ แบบวัดระดับกำกับตนเองด้านความมีวินัย และแบบสอบถามปัจจัยที่ส่งผลต่อการกำกับตนเองด้านความมีวินัย วิเคราะห์ข้อมูลพื้นฐานของตัวแปร และวิเคราะห์สหสัมพันธ์แบบเพียร์สัน วิเคราะห์โมเดลสมการโครงสร้างเชิงเส้นด้วยโปแกรมลิสเรล 8.72. ผลการวิจัยพบว่า 1) โมเดลเชิงสาเหตุของการกำกับตนเองด้านความมีวินัยของนักเรียนมัธยมศึกษาตอนต้น ประกอบด้วยปัจจัย 4 ด้าน ได้แก่ คุณลักษณะของนักเรียน การยึดตัวแบบ การเลี้ยงดูของครอบครัว และสภาพแวดล้อมในโรงเรียน โมเดลเชิงสาเหตุที่พัฒนาขึ้นมีความสอดคล้องกับข้อมูลเชิงประจักษ์ (ค่าไค-สแควร์ = 24.88, df = 30, p = 0.73, RMSEA = 0.00, RMR = 0.007, GFI = 1.00, AGFI = 0.99) ตัวแปรในโมเดลสามารถอธิบายความแปรปรวนของระดับการกำกับตนเองด้านความมีวินัยของนักเรียนมัธยมศึกษาตอนต้น ได้ร้อยละ 88 2) นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนต้นมีการกำกับตนเองด้านความมีวินัยอยู่ในระดับมาก ผลการเปรียบเทียบระดับการกำกับตนเองด้านความมีวินัยจำแนกตาม เพศ ระดับชั้น และระดับผลการศึกษา พบว่า นักเรียนหญิงมีระดับการกำกับตนเองสูงกว่านักเรียนชาย นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 มีระดับการกำกับตนเองด้านความมีวินัยสูงกว่านักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 และ ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 และ นักเรียนที่มีผลการเรียนในระดับสูงมีการกำกับตนเองด้านความมีวินัยมากกว่านักเรียนที่มีผลการเรียนในระดับปานกลางและระดับต่ำ