วิทยานิพนธ์ (ค.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2517

การวิจัยเรื่องนี้มีวัตถุประสงค์ที่จะศึกษา เรื่องอุปกรณ์การสอนและการใช้อุปกรณ์การสอนของครูอนุบาลโรงเรียนราษฎร์ในกรุงเทพมหานคร (เฉพาะโรงเรียนอนุบาลล้วนไม่มีชั้นประถมและชั้นมัธยมรวมอยู่ด้วย) ในประเด็นดังต่อไปนี้ สภาพการณ์ที่เป็นอยู่ตามโรงเรียน ความคิดเห็นและทัศนะคติของครู ความต้องการของครู ตลอดจนอุปสรรคและปัญหาต่างๆ อันเนื่องมาแต่อุปกรณ์การสอนหรือการใช้อุปกรณ์การสอน วิธีวิจัย ผู้วิจัยได้สำรวจความคิดเห็นของครูอนุบาล 200 คน จากโรงเรียนอนุบาล 100 โรง จากแบบสอบถามเพื่อการวิจัยได้สร้างขึ้น ได้ศึกษาค้นคว้าจากหนังสือและเอกสารต่างๆ และได้สัมภาษณ์บุคคลที่มีบทบาทสำคัญในการอนุบาลศึกษาแล้วนำข้อมูลที่ประมวลได้นั้นมาวิเคราะห์และสรุปผล ผลการวิจัยปรากฏว่า โรงเรียนอนุบาลส่วนใหญ่เป็นโรงเรียนสอนขนาดเล็กที่เปิดสอนชั้นอนุบาลปีที่ 1 และชั้นอนุบาลปีที่ 2 เพียงชั้นละ 1 ห้องและโรงเรียนส่วนมากยังมีอุปกรณ์การสอนใช้ไม่เพียงพอไม่สมดุลย์กับจำนวนนักเรียน ส่วนในแง่ของครู ครูอนุบาลจำนวนสูงร้อยละ 96.43 ตระหนักในคุณค่าความสำคัญและความจำเป็นของอุปกรณ์การสอน ครูอนุบาลส่วนมากยังขาดและต้องการ ความรู้ในการผลิตและการใช้อุปกรณ์การสอน ครูอนุบาลถึงร้อยละ 40 ไม่มีวุฒิครู ครูอนุบาลถึงร้อยละ 82 ยังไม่เคยได้รับการฝึกอบรมเรื่องการผลิตและการใช้อุปกรณ์การสอนมาก่อนเลย เพื่อแก้ไขปัญหาดังกล่าว ผู้วิจัยเห็นว่า หน่วยงานที่เกี่ยวข้องกับงานอนุบาลศึกษาทั้งของรัฐและเอกชนควรจะร่วมมือกันอย่างจริงจังและจริงใจเพื่อหาทางชักนำให้เจ้าของหรือผู้บริหารโรงเรียนอนุบาลเห็นประโยชน์และความสำคัญ ของอุปกรณ์การสอน จะได้จัดสรรงบประมาณซื้ออุปกรณ์การสอนสำเร็จรูป เครื่องมือและวัสดุ เพื่อให้ครูผลิตอุปกรณ์การสอนไว้ใช้เอง ควรหาทางส่งเสริมให้ครูอนุบาลมีวุฒิครู ทั้งควรมีโครงการฝึกอบรมครูและจัดอย่างสม่ำเสมอทั้งภาควิชาการและภาคปฏิบัติ เรื่องการผลิตและการใช้อุปกรณ์การสอน จนกว่าครูอนุบาลจะได้รับความรู้และประสบการณ์โดยทั่วถึงกัน