วิทยานิพนธ์ (ค.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2519

วัตถุประสงค์ของการวิจัย เพื่อวิเคราะห์หนังสือแบบเรียนวรรณคดีไทย เล่ม 3 ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 ของกรมวิชาการ กระทรวงศึกษาธิการ ที่ใช้อยู่ในโรงเรียนในกรุงเทพมหานคร วิธีดำเนินการวิจัย (1) วิเคราะห์หนังสือแบบเรียนวรรณคดีไทย เล่ม 3 โดยศึกษาแบบเรียนอย่างละเอียด และค้นคว้าหาข้อมูลจากหนังสืออ้างอิง เขียนผลของการวิจัยในรูปของการบรรยาย (2) วิเคราะห์ข้อมูลจากแบบสอบถามครูอาจารย์และนักเรียน โดยสร้างแบบสอบถามครูอาจารย์และนักเรียนที่สอนและเรียนอยู่ในระดับชั้นดังกล่าว เพื่อจะได้ทราบว่าครูอาจารย์และนักเรียนมีความเห็นอย่างไรเกี่ยวกับแบบเรียนวรรณคดีไทย เล่ม 3 ที่ใช้อยู่ ทางด้านคุณภาพในการจัดทำรูปเล่ม ความสอดคล้องของแบบเรียนกับหลักการเรียนการสอน และหลักจิตวิทยาในการเรียนรู้ ในการสอบถามครูอาจารย์และนักเรียน ใช้ประชากรที่เป็นครูอาจารย์ 30 คน และที่เป็นนักเรียน 300 คน ทั้งเพศชายและหญิง จากโรงเรียนต่าง ๆ 2 ประเภทคือ โรงเรียนรัฐบาล และโรงเรียนราษฎร์ โดยเลือกโรงเรียนด้วยวิธีสุ่มตัวอย่าง (Random Sampling) ข้อมูลที่ได้นำมาคิดเป็นร้อยละ ในการวิเคราะห์แบบเรียนได้อาศัยหลักเกณฑ์ในการจัดแบบเรียนที่ดี หลักการเรียนการสอนและหลักจิตวิทยาในการเรียนรู้ ผลการวิจัยสรุปได้ว่า หนังสือแบบเรียนวรรณคดีไทย เล่ม 3 ที่กระทรวงศึกษาธิการ อนุมัติให้ใช้เป็นแบบเรียนในชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 นั้น มีทั้งข้อดีและข้อบกพร่องที่การแก้ไข สิ่งที่ควรปรับปรุงคือ คุณภาพในการจัดทำแบบเรียน ด้านการพิมพ์ การจัดรูปเล่ม ภาพประกอบ ฯลฯ และควรเพิ่มเติมเนื้อหาของแบบเรียนให้มากขึ้นอีก เรื่องที่ล้าสมัยไม่น่าสนใจควรตัดออก เรื่องที่เห็นว่าดีมีความเหมาะสมกับวัย ความสนใจและความต้องการของนักเรียนให้คงไว้ คำอธิบายศัพท์ควรเพิ่มเติมอธิบายสำนวนและโวหารที่แทรกในเรื่องบ้าง ส่วนกิจกรรมในแต่ละบทควรจัดให้มีมากขึ้น และจัดหลาย ๆ ประเภทเพื่อให้นักเรียนได้ทำกิจกรรมที่จะช่วยส่งเสริมทักษะต่าง ๆ ได้แก่ การฟัง การพูด การอ่าน และการเขียน ข้อเสนอแนะสำหรับแบบเรียนวรรณคดีไทย เล่ม 3 คือ ควรมีการปรับปรุงเนื้อหาภายในเล่มทางด้านหลักสูตร เพื่อให้สอดคล้องกับสภาพสังคมเศรษฐกิจ ตลอดจนแผนพัฒนาประเทศ โดยคำนึงถึงความต้องการของผู้เรียนทางด้านสังคม จิตวิทยา และปรัชญา เรื่องที่จัดให้นักเรียนเรียนนั้นควรเป็นเรื่องที่มีคุณค่าทางด้านวรรณคดี ทันสมัย เกี่ยวข้องกับชีวิตประจำวันของนักเรียน และควรให้ประโยชน์กับนักเรียนโดยส่งเสริมคุณธรรม รวมทั้งพัฒนาการด้านต่าง ๆ ได้แก่ ความซาบซึ้ง ความเจริญทางจินตนาการ วิจารณญาณ เพื่อช่วยให้นักเรียนเกิดความภาคภูมิใจในสุนทรียภาพของวรรณคดีไทย