วิทยานิพนธ์ (ค.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2518

การวิจัยครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อสร้างแบบสอบความคิดสร้างสรรค์ของวิทยาศาสตร์และหาเกณฑ์การให้คะแนนของแบบสอบ เครื่องมือที่ใช้ คือ แบบสอบความคิดริเริ่มสร้างสรรค์ทางวิทยาศาสตร์ที่ผู้วิจัยสร้างขึ้นตามแนวของแบบสอบความคิดริเริ่มสร้างสรรค์ของทอร์แรนซ์ (ฉบับทดสอบด้วยภาษาเขียน)จำนวน 3 ข้อ กลุ่มตัวอย่างที่ใช้มี 2 กลุ่ม คือ (1) กลุ่มที่ใช้ในการหาเกณฑ์การให้คะแนนของแบบสอบ เป็นนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 และ 2 ของโรงเรียนต่างๆ ในกรุงเทพมหานคร จำนวนทั้งสิ้น 300 คน และ (2) กลุ่มที่ใช้ในการหาเกณฑ์การให้คะแนน หาความเที่ยง ความตรง และอาจจำแนกของแบบสอบ เป็นนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 และ 2 ของโรงเรียนตรอกจันทน์วิทยา จำนวนชั้นละ 25 คน หาความเที่ยงของแบบสอบถาม ใช้วิธีหาสัมประสิทธิ์แห่งความเที่ยง โดยใช้สูตรของฮอยท์ (Hoyt’s AHOVZ) การหาความตรงของแบบสอบ หาความตรงเฉพาะหน้าโดยให้นักจิตวิทยา นักวิทยาศาสตร์ และนักการศึกษาวิทยาศาสตร์ ประเมินค่าความตรงของแบบสอบถาม และหาความตรงร่วมสมัย โดยหาสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์แบบเปียร์สัน ระหว่างคะแนนจากแบบสอบความคิดสร้างสรรค์ทางวิทยาศาสตร์ กับ แบบสอบความคิดสร้างสรรค์ที่ พงษ์ชัย พัฒนผลไพบูลย์ ดัดแปลงจากแบบสอบความคิดสร้างสรรค์ของวอลแลซและโคแกน กับแบบสอบความคิดสร้างสรรค์ของเกทเซลและแจคสัน การหาอำนาจจำแนกของแบบสอบทั้งฉบับ ใช้วิธีทดสอบอัตราส่วนวิกฤต เอฟ การการวิเคราะห์ความแปรปรวนของคะแนนจากแบบสอบ และหาอำนาจจำแนกของข้อทดสอบแต่ละข้อโดยการทดสอบค่าที (t-test) ผลการวิจัยพบว่า สัมประสิทธิ์แห่งความเที่ยงของแบบสอบทั้งฉบับเป็น .748 แบบสอบมีความตรงเฉพาะหน้าสูง กล่าวคือ ผู้เชี่ยวชาญ 10 ใน 12 ท่านเห็นว่าแบบสอบนี้สามารถวัดความคิดสร้างสรรค์ทางวิทยาศาสตร์ได้ แบบสอบมีความตรงร่วมสมัยอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 แบบสอบทั้งฉบับมีอำนาจจำแนกอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 และข้อทดสอบแต่ละข้อมีอำนาจจำแนกอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .001