วิทยานิพนธ์ (วท.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2552

งานวิจัยนี้เป็นการศึกษาการกำจัดคลอร์ไพริฟอสด้วยวัชพืชน้ำ 2 ชนิด คือจอก (Pistia stratiotes) และแหนเป็ด (Lemna minor) ซึ่งเป็นการใช้ความสามารถของวัชพืชน้ำที่พบได้ง่ายในประเทศไทย ที่สามารถดูดดึงคลอร์ไพริฟอสจากน้ำที่มีการปนเปื้อนได้ จากการศึกษาพบว่าในสภาวะที่ไม่มีคลอร์ไพริฟอส อัตราการเจริญเติบโตของแหนเป็ดจะมีค่ามากกว่าจอก ในทางตรงข้ามในสภาวะที่มีคลอร์ไพริฟอส 1 มิลลิกรัมต่อลิตร อัตราการเจริญเติบโตของพืชทั้งสองชนิดจะลดลง ค่าคงที่ของอัตราการหายไปของคลอร์ไพริฟอสในสารละลายในชุดควบคุม (ไม่มีพืช) ชุดที่มีจอก และชุดที่มีแหนเป็ด มีค่าเท่ากับ 3.04 15.03 และ 19.16 ไมโครกรัมต่อชั่วโมง ตามลำดับ ซึ่งมีความแตกต่างกันทางสถิติ (p<0.05) ความสามารถในการสะสมคลอร์ไพริฟอสของพืชทั้งสองชนิดมีค่ามากที่สุดในวันที่ 3 ของการทดลอง โดยมีค่าเท่ากับ 823 และ 1375 มิลลิกรัมต่อกิโลกรัม น้ำหนักแห้ง และมีค่าเท่ากับ 68 และ 72 มิลลิกรัมต่อกิโลกรัมน้ำหนักสด ตามลำดับ และมีความแตกต่างกันทางสถิติ (p<0.05) จากการศึกษาในเรือนทดลอง พบว่าแหนเป็ดมีประสิทธิภาพในการกำจัดคลอร์ไพริฟอสในน้ำได้มากกว่าจอก